PRACowniA

21 Czerwiec 2015

James i JoAnne Moriarty o sobie i Libii

Filed under: Polityka — iza @ 15:37
Tags: , , , ,

Dziś o godz. 20.00 w Radiu SOTT fascynujący wywiad z Jamesem i Joan Moriarty. Poniżej krótkie wprowadzenie – kim są i co mają do powiedzenia.

James i JoAnne Moriarty
Who are James and Joanne Moriarty? Our story intro
Libyan War The Truth
24 września 2013

Byliśmy przedsiębiorcami i od stycznie 2007 roku prowadziliśmy działalność w Libii. Wyprodukowaliśmy unikalny enzym, który odmładza szyby naftowe i oczyszcza doły szlamowe, czyści rurociągi i zbiorniki, i robi mnóstwo fajnych rzeczy z ropą. Nagraliśmy sobie w Libii ogromną ilość zamówień na okres od 2007 do 2011 roku na łączną wartość 5 miliardów dolarów. Podpisaliśmy umowę joint venture z funduszem inwestycyjnym Social Security Investment Fund z Zanzur, w pobliżu Trypolisu, w Libii. Zaczęliśmy budować zakład produkcyjny, aby zrealizować kontrakty na nasz enzym, kiedy w lutym 2011 wybuchła tzw. rewolucja libijska.

Chciałabym zaznaczyć, że Libijczycy nie byli żadną miarą ekstremistycznymi muzułmanami. Część Koranu, dodana przez ajatollaha Chomejniego i traktująca o zabijaniu niewiernych, została wyrzucona w Libii przez Kaddafiego, który powiedział, że nie należy ona do Koranu. Z tego powodu nad Kaddafim przez ponad 20 lat wisiała fatwa skazująca go na śmierć, wydana przez ekstremistycznych radykalnych muzułmanów. Wszystkie religie z księgą były w Libii dozwolone. Emancypacja kobiet była wprowadzona przez Kaddafiego w latach 70. ubiegłego wieku. Kobiety nie musiały nosić specjalnych ubrań i wszystkie, o ile tylko tego chciały, były wykształcone. Były lekarzami, prawnikami, ministrami, właścicielkami firm, lub po prostu żonami zajmującymi się domem – w zależności od tego, na co się decydowały.

Połowa krajowego dochodu z ropy naftowej trafiała do 5,5-milionowej ludności. Cała opieka zdrowotna była darmowa, a jeśli nie można było otrzymać potrzebnej opieki w Libii, można było pojechać w tym celu do dowolnego innego kraju z którymś z członków rodziny i wszystkie koszty i wydatki zostały w pełni opłacone przez państwo. Szkolnictwo było bezpłatne, łącznie ze stypendium i pokryciem kosztów w razie studiowania zagranicą. Kiedy pobierała się libijska para, na dobry start otrzymywała w prezencie od rządu 46 tysięcy dolarów. Za swoje pierwsze lokum, kondominium o powierzchni 230 m2, płacili 10% wynagrodzenia przez 20 lat, po czym mieszkanie przechodziło na ich własność. Benzyna kosztowała 44 centów za galon (ok. 3,8 l), wszystkie usługi komunalne (prąd, woda, gaz) były darmowe. Jeśli ktoś był głodny i nie miał pieniędzy, szedł do składów żywności, gdzie mógł dostać ryż, mleko, ser, mąkę – i pieniądze na zakup mięsa. Przeciętne wynagrodzenie w Libii było najwyższe w Afryce, wyższe niż w Chinach czy Indiach i wynosiło 15800 dolarów rocznie. Jeśli ktoś miał średnie wykształcenie i nie mógł znaleźć pracy, do czasu jej znalezienia otrzymywał pieniądze od państwa.

(more…)

7 Październik 2013

Dwa lata od wyzwolenia humanitarnego przez NATO Libia w stanie anarchii

F. William Engdahl
Global Research
27 września 2013

W 2011 roku, kiedy Muammar Kaddafi odmówił spokojnego opuszczenia urzędu przywódcy Libii, administracja Obamy, chowając się za plecami Francji, rozpoczęła falę intensywnych nalotów bombowych i utworzyła nad całym krajem strefę zakazu lotów, aby pomóc tak zwanym bojownikom o demokrację.

Stany Zjednoczone, z pomocą przyjaznej im Rady Współpracy Zatoki Perskiej, nakłamały Rosjanom i Chińczykom na temat rezolucji Rady Bezpieczeństwa w sprawie Libii i użyły jej do nielegalnego usprawiedliwienia wojny. W tym celu posłużyły się doktryną „odpowiedzialności za ochronę“, tą samą, której Obama chce użyć w Syrii. Warto przyjrzeć się, jak wygląda Libia dwa lata po humanitarnej interwencji NATO.

Chaos w przemyśle naftowym

Libijska gospodarka bazuje na ropie. Zaraz po wojnie zachodnie media zataiły fakt, że zakłady naftowe nie zostały uszkodzone przez naloty bombowe, a produkcja ropy pozostała prawie na tym samym poziomie 1,4 milionów baryłek ropy dziennie. Następnie w lipcu  uzbrojeni strażnicy, zatrudnieni przez rząd w Trypolisie, nagle się zbuntowali i przejęli kontrolę nad wschodnimi terminalami pól naftowych, które mieli chronić. To tam, w pobliżu Bengazi, produkowana jest zdecydowana większość libijskiej ropy. Stamtąd płynie ona rurociągami do tankowców na Morzu Śródziemnym na eksport.

Kiedy rząd stracił kontrolę nad terminalami, produkcja i eksport ropy gwałtownie spadły. Wtedy następna uzbrojona grupa plemienna przejęła kontrolę nad dwoma polami naftowymi na południu, blokując przepływ ropy do dwóch terminali na północno-zachodnim wybrzeżu. Plemienni okupanci domagali się podwyżek i rozpoczęli strajk, żądając wypłat i ukrócenia korupcji. Końcowy rezultat widać dzisiaj – na początku września Libia pompowała zaledwie 150 tysięcy baryłek przy możliwościach rzędu 1,6 miliona baryłek dziennie. [1]

(more…)

13 Grudzień 2011

Raport ONZ dowodem na kłamstwa NATO i USA w sprawie Libii

Dennis South
mathaba.net
31 października 2011

Kilka państw NATO zaangażowanych w masowe morderstwo tysięcy libijskich cywilów, włączając Danię, Niemcy, Hiszpanię i Włochy, tak samo jak Australię, CHWALIŁO Pułkownika Muammara Kaddafiego za jego wspaniałą pracę na polu praw człowieka i było gotowych przyznać w marcu jemu i Libii nagrodę ONZ. Jednakże zmieniając front o 180 stopni wszczęły one zamiast tego wojnę przeciwko Libii.

Zanim NATO i USA zaczęły bombardować Libię, ONZ przygotowywało się do przyznania nagrody pułkownikowi Muammarowi Kaddafiemu i Libijskiej Dżamahiriji za osiągnięcia w dziedzinie praw człowieka. Zgadza się – ten samem człowiek, pułkownik Muammar Kaddafi, o którym NATO i USA opowiadają nam od miesięcy, że jest „brutalnym dyktatorem”, był wyznaczony do otrzymania nagrody za swoje osiągnięcia w dziedzinie praw człowieka w Libii. Jakież to dziwne, że ONZ miało zamiar przyznać „brutalnemu dyktatorowi” nagrodę w dziedzinie praw człowieka pod koniec marca.

Report of the Working Group on the Libyan Arab Jamahiriya [Document A/HRC/WG.6/9/L.13]

Tak więc, pytam się –  kim jest ten “brutalny dyktator”, któremu Rada Praw Człowieka Zgromadzenia Ogólnego ONZ przygotowywała się dać nagrodę za prawa człowieka w okolicach końca marca? Więc przekonaliby nas, że wiedzieli, że był on „brutalnym dyktatorem”, a jednak zdecydowali się przyznać mu nagrodę za prawa człowieka?! Zadziwiające! Zadziwiające kłamstwa, które opowiadają nam media, NATO i rząd USA. Absolutnie zadziwiające! Nie zaskakujące, lecz zadziwiające! Lecz wciąż bardziej zadziwiający jest fakt, że raz za razem, większość amerykańskiego społeczeństwa – bez zadawania pytań – wierzy w każde jedno słowo pochodzące z mediów „informacyjnych”.

Warto przeczytać następujące kilka zdań z raportu Zgromadzenia Ogólnego:

“Kilka delegacji odnotowało również z wdzięcznością zaangażowanie kraju w przestrzeganie praw człowieka na miejscu. Dodatkowe oświadczenia, które nie mogły być dostarczone podczas interaktywnego dialogu ze względu na ograniczenia czasowe, zostaną umieszczone w ekstranecie powszechnego okresowego przeglądu, kiedy będzie dostępny”.

W przypisach do raportu znajduje się lista krajów, które chwaliły pułkownika Kaddafiego i Libijską Dżamahiriję (państwo mas), popierając decyzję Rady Praw Człowieka Zgromadzenia Ogólnego o przyznaniu pułkownikowi Kaddafiemu nagrody. Ja tylko prezentuję listę. Czytelnik może spojrzeć na tę listę i osądzić sam stopień wiarygodności, lub postrzegany stopień wiarygodności, jakiegokolwiek z poszczególnych państw na liście:

Dania, Chiny, WłochyHolandia, Mauretania, Słowenia, Nikaragua, Federacja Rosyjska,Hiszpania, Indonezja, SzwecjaNorwegia, Ekwador, Węgry, RPA, Filipiny, Malediwy, Chile, Singapur, NiemcyAustralia, Kazachstan, Litwa, Angola, Nigeria, Kongo, Burundi, Zambia, Ruanda, Burkina Faso, Senegal, Wybrzeże Kości Słoniowej, Dżibuti, Zimbabwe.

(more…)

15 Listopad 2011

Libia, Zrozumieć to właściwie: Rewolucyjna Panafrykańska perspektywa

Filed under: Wydarzenia bieżące,Świat wokół nas — koliber @ 11:40
Tags: , ,

Poniższy artykuł zamieszczamy za zachętą tłumacza. Serdecznie dziękujemy za kontakt.

Gerald A. Perreira
Dissident Voice
04 marca 2011

Bohater

Tysiące Hindusów, Egipcjan, Chińczyków, Filipińczyków, Turków, Niemców, Anglików, Włochów, Malezyjczyków, Koreańczyków i przedstawicieli wielu innych narodowości czekają w kolejce na granicy i na lotnisku do opuszczenia Libii. To nasuwa pytanie: Co oni w ogóle robili w Libii? Poziom bezrobocia, według zachodnich mediów i Al Jazeery, wynosi 30%. Jeśli tak jest, to skąd ci wszyscy zagraniczni pracownicy?

Dla tych z nas, którzy żyli i pracowali w Libii, istnieje wiele zawiłości w obecnej sytuacji, które zostały całkowicie pominięte przez zachodnie media i „Westoxicated” analityków, którzy nie mają nic innego niż eurocentryczną perspektywę. Powiedzmy sobie jasno – nie ma możliwości zrozumienia tego, co dzieje się w Libii w ramach eurocentrycznego spojrzenia. Ludzie zachodu nie są w stanie zrozumieć systemu, chyba że system pochodzi lub połączony jest w jakiś sposób z Zachodem. System Libii i bitwa która ma teraz miejsce na jej ziemi, znajduje się całkowicie poza zachodnimi wyobrażeniami.

Przekazywane przez BBC, CNN i Al Jazeera wiadomości zostały uproszczone i wprowadzały w błąd. Szeregi przeciwników Kaddafiego, w większości mieszkających poza Libią, zaczęły paradować przed nami – każdy z nich wyraźnie kontrrewolucyjny i mniej wiarygodny niż poprzedni. Pomimo jasnych i niepodważalnych dowodów od początku protestów, że Muammar Kadafi miał znaczące poparcie zarówno w Libii jak i w społeczności międzynarodowej, ani jeden głos za Kaddafim nie został dopuszczony do emisji. Media i ich wyselekcjonowani komentatorzy zrobili wszystko, aby spreparować opinię, że ​​Libia jest zasadniczo taka sama, jak Egipt i Tunezja i że Kadafi to kolejny tyran gromadzący duże sumy pieniędzy w szwajcarskich bankach. Ale nie ważne jak się starali, nie mogli zrobić z Kadafiego Mubaraka, ani z Libii Egiptu.

(more…)

14 Listopad 2011

Szesnaście rzeczy, których Libia już nigdy nie doświadczy…

Disinfo.com
Global Research
25 października 2011

Libia przed/po "interwencji humanitarnej" NATO (North Atlantic Terrorist Organization)

Szesnaście rzeczy, których Libia już nigdy nie doświadczy:

(more…)

25 Październik 2011

Nagi krwawy imperializm albo „Przyszliśmy, zobaczyliśmy, on nie żyje”

Joe Quinn
JoeQuinn.net
Naked, Bloody Imperialism or “We Came, We Saw, He Died”
24 października 2011
Przyszliśmy, zobaczyliśmy, on nie żyje

Nowi "prozachodni" przywódcy Libii

Wśród wielu komentarzy, jakie czytałem i otrzymałem na temat „śmierci” Kaddafiego, najczęściej powtarzało się coś takiego: „Kaddafi był brutalnym dyktatorem i zasłużył sobie na to, co go spotkało”. Powszechne przekonanie (przynajmniej w krajach zachodnich), że Kaddafi był „brutalnym dyktatorem”, jest efektem ponad 30 lat (głównie) amerykańskiej, brytyjskiej i francuskiej propagandy, skierowanej przeciwko byłemu przywódcy Libii. Przyczyn tej długotrwałej kampanii propagandowej jest wiele, ale główną z nich jest fakt, że Kaddafi był nie tylko zażarcie niezależny, jeśli chodziło o jego kraj, ale również uparcie starał się doprowadzić do finansowej niezależności innych narodów afrykańskich.

To te głupie media!

Przeciętny człowiek z ulicy ma problem ze zrozumieniem, że „interesy narodowe” demokratycznych rządów często stoją w sprzeczności z demokratycznymi ideałami i że idąc za tymi interesami, rządy będą próbowały utrzymać pozory wierności ideałom demokracji. Innymi słowy, w celu zachowania fasady demokracji, a tym samym uniknięcia niepokojów w społeczeństwie, rządy będą kłamać na temat swoich niedemokratycznych poczynań. (Tym, którzy mogli – co zrozumiałe – zapomnieć o podstawowych zasadach demokratycji, proponuję ten link jako krótką lekcję powtórkową.)

Utrzymanie demokratycznej fasady, przy jednoczesnym realizowaniu niedemokratycznych „interesów”, jest dziś możliwe tylko z pomocą oddanych i niemal jednogłośnie przyzwalających mediów głównego nurtu, nieustannie rozpowszechniających rządową propagandę, którą ludzie przyjmują za prawdę w przekonaniu, że prasa jest wolna i nie podlega kontroli rządu. Ale praktycznie wszystkie zachodnie media głównego nurtu są dziś własnością garstki potężnych korporacji i nieprzyzwoicie bogatych ludzi, którzy za bliskich przyjaciół i powierników mają wysokich przedstawicieli zachodnich rządów. Prawdę tę może łatwo zweryfikować każdy, kto ma komputer oraz trochę czasu na samodzielne poszukanie. Zakres rzeczywistej wolności „wolnej prasy” można także ustalić przypominając sobie, w jaki sposób zachodnie media ślepo akceptowały i podawały jako prawdę rządowe kłamstwa przed i po inwazji na Irak w 2003 roku. Rozsądnie można więc przyjąć, że generalnie, zachodnie media działają jako „ministerstwo propagandy” zachodnich rządów, zwłaszcza w sytuacji, gdy rząd (lub rządy) realizuje politykę, która jest sprzeczna z demokratycznymi ideałami.

W świetle tego wszystkiego, postawmy więc pytanie: Czy Kaddafi był brutalnym dyktatorem?

(more…)

22 Październik 2011

O śmierci Kaddafiego

Filed under: Polityka,Wydarzenia bieżące — iza @ 14:17
Tags: ,

Gdzie jest teraz?

Joe Quinn
JoeQuinn.net
Martwy Kaddafi – zupełnie jak Saddam Husajn
2o października 2011, 20:45

Wybaczycie mi, że nie wierzę szumowi medialnemu na temat rzekomej śmierci Muammara Kaddafiego. Lepiej dmuchać na zimne i tak dalej. Jak kiedyś powiedziałem, śmierć Saddama Husajna była najprawdopodobniej sfingowana. Opowieść o „śmierci” Kaddafiego wydaje mi się zbyt podobna do historii Saddama (wyciągnięty z „dziury”, „ukrywa się jak szczur” itp.), a zdjęcia i filmy, które krążą na stronach internetowych głównych mediów są o wiele za ziarniste, by mogły być dowodem czegokolwiek. Przynajmniej jedno z nich (poniżej) jest wyraźnie przerobioną wersją zdjęcia zrobionego rzekomo w miejscu śmierci Osamy, co już samo w sobie może być traktowana jako dowód, że ci sami ludzie brali udział w obu wydarzeniach medialnych.

Spójrzcie na lewe ramię „Kaddafiego”. Na zdjęciach zabitych na ogrodzonym „terenie bin Ladena” był człowiek z „pistoletem na wodę” pod sobą. Pistolet był jasno zielony, krew była ciemno czerwona, a mężczyzna miał na sobie białą koszulę i miał ciemne, niemal czarne włosy. Jedną rękę miał na piersi.

Tu jest originał:

(more…)

Następna strona »

Stwórz darmową stronę albo bloga na WordPress.com.

%d bloggers like this: