PRACowniA

15 lutego 2018

Polska ustawa reprywatyzacyjna vs. Nakba

Filed under: Polityka,Wydarzenia bieżące — iza @ 19:32

Gilad Atzmon
Gilad.co.uk
14 lutego 2018 r.

Mural w obozie „uchodźców” Duhajsza

Dowiedzieliśmy się dzisiaj, że polskie Ministerstwo Sprawiedliwości ma ponownie sprawdzić i skorygować projekt ustawy o restytucji mienia żydowskiego, skonfiskowanego w czasie Holokaustu i później.

W środę ogólnoświatowa żydowska organizacja World Jewish Restitution Organization (WJRO) wyraziła zaniepokojenie opóźnieniem wejścia w życie ustawy. „Starsi Żydzi i inni starsi ludzie, którzy ponad 70 lat czekają na sprawiedliwość z racji utraconej własności, nie mogą dłużej czekać” ­ – powiedział Gideon Taylor, prezes wykonawczy WJRO, i zastanawiam się, jak długo mają czekać doświadczeni czystką etniczną Palestyńczycy, zanim Państwo Żydowskie i WJRO uznają ich prawo do żądania zwrotu ich ziemi, wiosek, domów, pól uprawnych i sadów ­ – a może powiedzmy po prostu, Palestyny?

Można by się zastanowić, jak to możliwe, że żydowskie instytucje są tak oddane sprawie odzyskania żydowskiego mienia, mając jednocześnie tak lekceważący stosunek do tego samego prawa, kiedy chodzi o Palestyńczyków. Podejrzewam, że powodem może tu być przekonanie o byciu „wybranym” (choseness). Żydowskie poczucie bycia ofiarą jest często ślepe na inne ofiary, a zwłaszcza te, które są ofiarami Państwa Żydowskiego.

Tłumaczenie: PRACowniA

Reklamy

12 lutego 2018

Feministyczne uwiedzenie zachodniego społeczeństwa

Filed under: Polityka,Psychologia,Świat wokół nas — iza @ 08:29
Tags:

Corey Schink
Sott.net
26 stycznia 2018 21:02 UTC

16 stycznia brytyjski Channel 4 News opublikował niesławny już wywiad Cathy Newman z psychologiem Jordanem Petersonem, oferując widzom chorobliwy, a jednocześnie fascynujący pokaz ideologii feministycznej, rozbijającej się o mur rzeczywistości. Scott Adams szacuje, że Newman praktycznie halucynowała mniej więcej 12 razy, ponieważ jej wypaczony ideologią umysł nie był w stanie przetworzyć jakiegoś słowa wypowiedzianego przez Jordana Petersona.

Reakcja publiczności przyszła szybko i z furią, ludzie byli zażenowani  inkwizycyjną buńczucznością Newman, zaszokowani przemianą „sympatycznej” twarzy feminizmu w niszczącą siłę w stylu Meduzy, a jednocześnie zadowoleni, widząc, jak feminizm został rozebrany na części na mainstreamowej platformie przez racjonalny i elokwentny styl rozmowy Petersona.

Nie będąc w stanie „wygrać” debaty z Petersonem, Newman i jej sprzymierzeńcy z liberalnego spektrum mimo wszystko wywalczyli „zwycięstwo”, obsadzając siebie w roli ofiar, a zwolenników Petersona prezentując jako „napastliwych mizoginistów”. Czyli odwrócili kota ogonem, żeby ochronić swoje ideologiczne przekonania, podczas gdy to Newman i jej podobni są wyraźnie zdeterminowanymi misjonarzami na rzecz represjonowania mężczyzn. Na pomoc ściągnięto „ekspertów od bezpieczeństwa”, żeby tym wymysłom nadali pozory prawdy. Nie udało się zweryfikować żadnego rzeczywistego zagrożenia – w każdym razie nie wobec Newman czy Channel 4, za to znalazły się takie, które były wymierzone w Petersona i jego zwolenników.

 


[Z polskimi napisami!]

(more…)

5 lutego 2018

Libia: 43 tysiące wracających do domu ludzi Tawurgha brutalnie zatrzymanych przez wspieranych przez USA terrorystów

Filed under: Polityka,Świat wokół nas — iza @ 17:51
Tags: , ,

Joanne M
Sott.net
2 lutego 2018

© JoanneM — Wspierane przez USA gangi terrorystyczne w Libii zastraszają członków ludu Tawurgha

Palący kryzys humanitarny w Libii wymaga natychmiastowej reakcji.

Libijska grupa etniczna Tawurgha [inne, często używane nazwy: Tawarga, Tawerga], plemię oczerniane, maltretowane, więzione, mordowane, torturowane, pozbawione domów i ziemi, jest ponownie atakowane bez żadnej uzasadnionej przyczyny.

(more…)

4 lutego 2018

Amerykańska gra energetyczna o Europę

Andrzej Szczęśniak
szczesniak.pl
kwiecień 2017

Na wojskowej mapie świata, która wisi w amerykańskim Sztabie Generalnym, zaznaczone są strategiczne wyzwania Ameryki. Przy Europie widzimy napis „energy dependence” (zależność energetyczna), pokazujący, że energia jest sprawą priorytetową w stosunkach USA z Europą. Ameryka przy planowaniu strategicznych działań wobec sojusznika skupia się na tej właśnie dziedzinie.

Na obszarze Europy toczy się dzisiaj „wielka energetyczna partia szachów”, gdzie figurami są rurociągi, terminale LNG, elektrownie jądrowe, ale także dyrektywy europejskie. Dwie strony tej gry – Rosja i Ameryka – mają różny potencjał, zupełnie nieporównywalne narzędzia i możliwości. O grze Rosji pisze się bez przerwy, warto przyjrzeć się drugiemu graczowi. Zobaczmy, jak wygląda amerykańska energetyczna gra o Europę.

(more…)

Geopolityka polskiej inicjatywy Trójmorza z odmrożeniem sobie nosa

Filed under: Polityka — iza @ 08:25
Tags: ,

William Engdahl
williamengdahl.com
6 grudnia 2017


Polska inicjatywa Trójmorza w obecnej wersji jest słabo zamaskowaną geopolityczną próbą przeciwstawienia się wpływom Rosji po wschodniej stronie i Niemiec po zachodniej. Nie bez przyczyny nasuwają się porównania z feralnym polskim Międzymorzem po I wojnie światowej, kiedy to przywódca Polski Józef Piłsudski próbował stworzyć de facto unię państw od Morza Czarnego do Bałtyku, Międzymorze, żeby przeciwstawić się Związkowi Radzieckiemu i imperium Niemieckiemu, Jeśli nałożymy na siebie granice geograficzne państw z różnych konfiguracji Intermarium z granicami państw obecnej inicjatywy Trójmorza, zobaczymy wyraźne podobieństwo, coś w rodzaju linii demarkacyjnej pomiędzy Niemcami na zachodzie i Federacją Rosyjską na wschodzie. Na tym podobieństwa się nie kończą

Obecna inicjatywa Trójmorza formalnie powstała w sierpniu 2016 roku w Dubrowniku i obejmuje dwanaście państw członkowskich ze środkowej i wschodniej Europy. Państwa członkowskie zajmują przestrzeń pomiędzy Bałtykiem, Adriatykiem i Morzem Czarnym (stąd nazwa inicjatywy). Poza Polską i Chorwacją, w skład inicjatywy wchodzą obecnie Estonia, Łotwa, Litwa, Republika Czech, Słowacja, Austria, Węgry, Bułgaria, Rumunia i Słowenia. W drugim spotkaniu Trójmorza w Warszawie w lipcu 2017 r. uczestniczył prezydent USA Donald Trump, który dał grupie wyraźny imprimatur.

Jakie idee polityczne bądź ekonomiczne napędzają polską inicjatywę Trójmorza? Wiele wyjaśni przyjrzenie się jej początkowemu skupieniu się na energii.

(more…)

27 stycznia 2018

Przykry los sojuszników Waszyngtonu – tym razem zdradzeni i porzuceni syryjscy Kurdowie

Filed under: Polityka,Wydarzenia bieżące — iza @ 07:35
Tags: , ,

Martin Berger
New Eastern Outlook
25 stycznia 2018

 

Błędem byłoby sądzić, że obecne zaostrzenie się kryzysu syryjskiego w związku z rozpoczęciem tureckiej operacji „Gałązka oliwna” [źródłem nazwy jest herb miasta Afrin] na północnej granicy Syrii, która doprowadziła już do ofiar wśród żółnierzy po bu stronach, tureckiej i kurdyjskiej, stanowiło było zaskoczeniem dla tych, którzy uważnie śledzili konflikt. Nie można również zaprzeczyć, że krwawa turecko-kurdyjska konfrontacja, która już doprowadziła do pewnej liczby ofiar śmiertelnych wśród ludności cywilnej, jest dobitnym przykładem dwulicowej polityki Waszyngtonu, gdzie byli sojusznicy USA są teraz wykorzystywani jako karty przetargowe.

Ankara już w sierpniu 2016 roku pokazała światu, że wkracza do Syrii w określonym celu, mającym niewiele wspólnego – o ile w ogóle cokolwiek – z walką przeciwko Państwu Islamskiemu (ISIS). W tamtym czasie, kiedy Turcja przypuściła atak na Dżarabulus, wielu ekspertów medialnych nie bało się otwarcie stwierdzić, że Ankara, robiąc ten krok, bierze się za kurdyjskie grupy zbrojne.

W szczególności Le Figaro skomentował wówczas turecką inwazję na Syrię zauważając, że szturm Erdogana na Dżarabulus nie miał na celu zniszczenia ISIS, lecz przeciwdziałanie postępom sił kurdyjskich w Syrii, ponieważ takie działanie wisiało już w powietrzu, a ISIS posłużyło jedynie za łatwe usprawiedliwienie. W owym czasie stanowisko to poparł niemiecki Tagesspiegel, który zauważył, że początkowo Erdogan wspierał islamistów w walce z Damaszkiem, ale kiedy ci zaczęli tracić kontrolę nad terytorium Syrii, turecki przywódca zdecydował się wkroczyć bezpośrednio, wyraźnie dając do zrozumienia, że od tego momentu będzie używał walki z ISIS jako pretekstu do przyszłych działań militarnych przeciwko syryjskim Kurdom. Co więcej, szwajcarski Tagesanzeiger już w 2016 roku podkreślał fakt, że głównym celem inwazji Turcji na Syrię była próba zapobieżenia powstaniu w jej granicach autonomicznej jednostki kurdyjskiej.

(more…)

21 stycznia 2018

Wstrętna, arogancka, imperialistyczna Ameryka w Syrii

Joe Quinn
Sott.net
15 stycznia 2018 19:39 UTC

© AP Photo/ Hammurabi’s Justice News — Wykorzystując kluczowe zasoby, po jednym dżihadyście na raz: oddziały amerykańskie gdzieś w północno-wschodniej Syrii, lipiec 2017 roku.

Kiedy amerykański rząd, czy głębokie państwo, po raz pierwszy zdecydował (circa 2006), że w Syrii konieczna jest „zmiana reżimu” – przede wszystkim jako droga do zakończenia konfliktu w Iranie – postanowił (wraz z sojusznikami z Zatoki Perskiej i Izraelem) użyć do walki sił zastępczych w postaci dziesiątek tysięcy dżihadyjskich najemników wraz z frakcjami kurdyjskimi, wyposażonych w broń dostarczoną przez USA, łącznie ze szkoleniami. Celem było zniszczenie syryjskiego wojska, obalenie demokratycznie wybranego rządu Asada i zainstalowanie tam wasalskiej administracji. Przykrywkę dla tego imperialnego podboju zapewniło zainicjowanie w 2011 roku „kolorowej rewolucji”, która miała niewielkie poparcie wśród Syryjczyków – wbrew zachodniej propagandzie medialnej – po czym rozpoczęła się zastępcza wojna.

Latem 2015 r. projekt był bliski osiągnięcia założonych celów: Syryjska Armia Arabska był mocno przyciśnięta i o włos od poniesienia klęski. Jednak pod koniec września 2015 r. w konflikt włączyło się wojsko rosyjskie i w ciągu ostatnich dwóch lat rozgromiło wspierane przez Zachód siły zastępcze i zdecydowanie przechyliło szalę na korzyść Syryjskiej Armii Arabskiej, zapewniając tym samym bezpieczeństwo rządowi Asada. Można by pomyśleć, że USA, których plany w Syrii zostały udaremnione, zgrabnie się ukłonią, ale mówimy tu o „wyjątkowym kraju”, który nie zna ani nie uznaje porażki.

Fakt rosyjskiego zaangażowania w Syrii zniweczył jednak imperialistyczny plan zmiany reżimu, więc imperium zmuszone było odwołać się do „planu B”, który obejmował wykorzystanie resztek sił zastępczych do zajęcia jak największej części północno-wschodniej części Syrii z zamiarem ostatecznego uznania jej za „niepodległe państwo”, być może zawierające w swojej nazwie słowo „kurdyjskie” albo kombinacje kurdyjskiego z jakimiś innymi „buntowniczymi” i plemiennymi frakcjami.

(more…)

Następna strona »

Blog na WordPress.com.

%d blogerów lubi to: