PRACowniA

5 Grudzień 2016

Zaskakujące fakty dotyczące depresji

Filed under: Psychologia,Zdrowie — iza @ 17:45
Tags: ,

Doktor nauk medycznych Kelly Brogan
GreenMedInfo
25 sierpnia 2016

W oparciu o A Mind of Your Own (Twój własny umysł), dr n. med. Kelly Brogan

W Ameryce mamy obecnie do czynienia z ukrytą tragedią współczesnej opieki zdrowotnej, o której się nie mówi. Karmi się nas historyjką o depresji, której przyczyną jakoby ma być brak równowagi chemicznej w organizmie, a lekarstwem – jej przywrócenie za pomocą środków farmakologicznych, czyli recepta. Ponad 30 milionów Amerykanów zażywa antydepresanty, w tym co siódma kobieta (i co czwarta w wieku reprodukcyjnym). Do tego kolejne miliony osób są skłonne sięgnąć po nie, by położyć kres chronicznemu, nieustępującemu niepokojowi, rozdrażnieniu i niejasnym stanom emocjonalnym – będąc więźniami wyczerpującego wewnętrznego roztrzęsienia, którego nie potrafią się pozbyć.

(more…)

8 Lipiec 2016

Zdemoralizowany umysł w kulturze konsumpcjonizmu

Filed under: Nauka,Polityka,Psychologia,Zdrowie — iza @ 15:00
Tags: ,

Szaleństwo kultury: sponeryzowana zachodnia kultura konsumpcjonizmu niszczy morale człowieka i stwarza psychiczno-duchowy kryzys

John F Schumaker
New Internationalist Magazine
1 kwietnia 2016

Zachodnia kultura konsumpcyjna stwarza psychiczno-duchowy kryzys, który dezorientuje i pozbawia nas poczucia celowości. Jak możemy uzdrowić chorą kulturę i sami się uleczyć?

Obsunięcie się w epokę depresji zdaje się być nieuniknione. Trzy dekady temu średnia wieku dla pierwszego ataku depresji wynosiła 30 lat. Dziś jest na poziomie 14 lat. Stephen Izard z Duke University to jeden z licznych naukowców, którzy wykazali, że tempo rozprzestrzeniania się depresji w zachodnich uprzemysłowionych społeczeństwach podwaja się z każdym pokoleniem. Przy tym tempie ponad 50% obecnej młodej generacji w wieku 18-29 lat popadnie w depresję wkraczając w wiek średni. Ekstrapolacja tego schematu na kolejne pokolenie prowadzi do przerażającej prognozy, że praktycznie każdy padnie ofiarą depresji.

(more…)

21 Maj 2016

Czy matka natura nie jest niesamowita? Ludziom odbija, bo lew zjadł płód wyszarpany z brzucha bawolicy – nic więc dziwnego, że nie mają pojęcia, co się dzieje w Syrii

Joe Quinn
Sott.net
14 maja 2016

 

© Can’t Believe Eyes / YouTube – Niewiarygodne. Lew niesie w zębach płód, wyszarpany z brzucha zabitej bawolicy, i zamierza go zjeść. Takie są prawa natury. Jeśli nie chcesz przyjąć tego do wiadomości, to jak możesz kiedykolwiek zrozumieć, co naprawdę dzieje się w krajach takich jak Syria czy Irak?

 

Czy ludzie są schizofrenikami? To poważne pytanie. Ogólnie rzecz ujmując, schizofrenik to osoba, której zachowania społeczne odbiegają od normy i która w opaczny sposób postrzega rzeczywistość. Możesz twierdzić, że oba te kryteria są mniej więcej takie same, że właściwie niczym się nie różnią, a przynajmniej jedno wynika z drugiego. Jeśli nie jesteś w stanie zrozumieć rzeczywistości, to twoje interakcje społeczne siłą rzeczy nie mogą być normalne, a gdy twe stosunki z innymi nie są prawidłowe, oznacza to, że w twoim pojmowaniu otaczającej cię rzeczywistości brakuje jakiegoś elementu.

Tak naprawdę „niepowodzenie we właściwym postrzeganiu rzeczywistości” cechuje niemalże każdego przeciętnego człowieka, a także niektórych z grona wybijających się ponad przeciętność. To prawda, że są różne stopnie błędnego pojmowania rzeczywistości oraz że prawdziwi schizofrenicy, co oczywiste, stanowią ekstremum na tej skali, niemniej jednak w każdym wypadku chodzi o tę samą przypadłość. A zatem nic dziwnego, że bardziej racjonalne i obiektywne analizy schizofrenii definiują ją raczej jako chorobę społeczną, aniżeli schorzenie czysto genetyczne czy fizjologiczne. Oznacza to, że jest ona konsekwencją toksycznego wpływu naszych wspaniałych społecznych obyczajów i „norm” na ludzki umysł, ciało i duszę. W schizofrenii istnieją przypadki ekstremalne, ale de facto wszyscy jesteśmy nią dotknięci, wszyscy na nią cierpimy.

Czy istnieje jakaś zasadnicza różnica pomiędzy schizofrenikiem, który uwierzył w coś tylko dlatego, że powiedziały mu o tym głosy w jego głowie, a całym amerykańskim narodem utrzymującym, iż Stany Zjednoczone najechały na Irak, by upowszechniać tam wolność i demokrację, tylko dlatego, że tak powiedziały Amerykanom gadające głowy z ich rządu? W obydwu wypadkach mamy do czynienia z manipulacją ze strony fałszywego autorytetu, który rozmyślnie wprowadza ludzi w błąd. Jedyna istotna różnica, jaka przychodzi mi na myśl, polega na tym, iż w pierwszym przypadku negatywnymi skutkami schizofrenii w gruncie rzeczy dotknięta jest jedynie cierpiąca na nią jednostka, natomiast w drugim – miliony istnień ludzkich, na których życiu cudza schizofrenia nie tylko odbija swe złowrogie piętno, ale wręcz je unicestwia.

(more…)

20 Grudzień 2015

Pojęcie charakteru narodowego i problem człowieczeństwa w koncepcji Kazimierza Dąbrowskiego

Filed under: Psychologia — iza @ 23:18
Tags: ,

Tadeusz Kobierzycki

Autor przedstawia poglądy Kazimierza Dąbrowskiego na temat charakteru narodowego jako kategorii określającej strukturę i cechy tożsamości jednostkowej i zbiorowej.

Wstęp

Tekst O charakterze narodowym Polaków (ok. 1957-1962), którego autorem jest psychiatra, Kazimierz Dąbrowski (1902-1980), ma swoje korzenie w romantycznej teorii historii, narodu i charakteru. Dobrym kontekstem jego wywodów mogą być uwagi G.W.F. Hegla (1770-1831), wielkiego idealisty niemieckiego, który nadał nowe znaczenie takim kategoriom, jak Zeitgeist i Weltgeist. Posługiwała się nimi i posługuje nadal w sposób jawny lub ukryty historiozofia XIX i XX wieku.

Niemiecka romantyczna teoria charakteru ma swoje szczególne egzemplifikacje w refleksji polskich mistyków, poetów i pisarzy, a także historyków, psychologów lub antropologów kultury. Ten niemiecki koncept, w Polsce przetworzony poprzez judaistyczny i chrześcijański projekt mesjanistyczny, tworzący podstawy dla opisu „charakteru narodowego” Polaków, w XX wieku został uzupełniony o teorie temperamentu oparte na danych psychofizjologii normalnej i patologicznej.

Pojęcie narodu pojawiło się w kulturze europejskiej stosunkowo późno. Proces unaradawiania plemion, rodów, ludów, gmin, miast, księstw trwał niezmiernie długo. Promotorzy dawnej teorii narodu zidentyfikowali np. „naród wybrany”, „naród ludzkości” „naród osobę” „naród autonomiczny”, „naród kulturowy”, „naród federalny”, „naród europejski”, „naród samorządny”, „naród prawny”, „naród podbity”, „naród wolny”, „naród mityczny”, „naród bez ziemi”, „naród zjednoczony”, „naród rozproszony” itp. itd. Te pojęcia miały za zadanie określić różnice i granice spajające świadomość i nieświadomość jakiejś wspólnoty.

(more…)

7 Grudzień 2015

Poziomy rozwoju instytucji międzynarodowych, wojskowych i politycznych w ujęciu Teorii Dezintegracji Pozytywnej K. Dąbrowskiego

Дамбровски

„Geniusz ludzki nie rodzi się w dobrobycie i wśród towarzyskich konwenansów, lecz przeciwnie, w stałej konfrontacji z rzeczywistością oporną i odmienną od potocznych ludzkich wyobrażeń”. ~ Andrzej Łobaczewski

Przedstawimy fragmenty pochodzące z wybranych rozdziałów niewielkiej objętościowo książki Kazimierza Dąbrowskiego „Moralność w polityce – wielopoziomowość funkcji uczuciowych i popędowych w życiu społecznym i politycznym oraz instytucjach” (napisanej na początku lat 70., opublikowanej przez wydawnictwo Bis w roku 1991). Skupimy się na zastosowaniu teorii dezintegracji pozytywnej (TDP) do instytucji międzynarodowych, wojskowych i politycznych. Dla lepszego zrozumienia poruszanego zagadnienia warto zajrzeć do publikacji Kazimierza Dąbrowskiego opisujących etapy rozwoju osobowości.*

Wstęp

Teoria dezintegracji pozytywnej wychodzi z założenia, że każde zjawisko ludzkie posiada swoje poziomy. To samo dotyczy instytucji społecznych i politycznych. Wierzymy, że ujęcie tych zjawisk ze strony wielopoziomowości da nam potwierdzenie przekonania, że ani obecnie, ani w historii ludzkości nie mamy do czynienia w większości przypadków z wysokim poziomem takich instytucji, to znaczy z poziomem autentyzmu. Mamy natomiast do czynienia w instytucjach społecznych, szkolnych, przemysłowych, a szczególnie politycznych ze stereotypami, powierzchownym przystosowaniem, brutalnością, zręcznością taktyki służącą celom egoizmów indywidualnych, społecznych i narodowych, a w skutkach niewiele się różniąca od zachowania i postępowania brutalnego, a nawet okrutnego.

(more…)

5 Grudzień 2015

Kryzys uchodźców w Niemczech: narastanie nazizmu, „nigdy więcej” znowu się dzieje

Filed under: Polityka,Psychologia — iza @ 17:07
Tags: ,

German Editors
Sott.net
21 listopada 2015

© AP – Prawicowy ruch PEGIDA przyciąga 25 000 ludzi na ulice Drezna

 

Aktualne doniesienia z Niemiec mogą dezorientować. Słyszymy historie o zatrważającej liczbie uchodźców przybywających do kraju, o ich znikaniu bez śladu, o tym, że Niemcy są jedynym krajem, który czuje się odpowiedzialny za zapewnienie schronienia ludziom uciekającym przed chaosem stworzonym przez Zachód i nieustanną wojną na Bliskim Wschodzie. Krążą szalone teorie, że „tak zwany kryzys uchodźców” został w całości spreparowany, by doprowadzić do „inwazji” na Europę w ogóle, a na Niemcy w szczególności, dostarczając tym samym taniej siły roboczej elitom korporacyjnym. Pojawiają się nawet ostrzeżenia o nieuchronnej wojnie domowej.

Jednak najważniejsze, co musicie wiedzieć na temat obecnej sytuacji w Niemczech, to rozprzestrzeniająca się i rosnąca nienawiść w stosunku do uchodźców i muzułmanów, zatruwająca umysły w kraju, który zrodził nazistów, dając tym samym początek najczarniejszym wydarzeniom w historii ludzkości. Nawiasem mówiąc, w świetle ostatnich ataków w Paryżu, które znowu wprowadziły„muzułmańskich terrorystów” do nagłówków gazet, powinniśmy pamiętać, że jednym z brzemiennych w skutki wydarzeń, które doprowadziły do przejęcia władzy przez nazistów i do „ostatecznego rozwiązania” problemu Żydów, było podpalenie przez nazistów gmachu parlamentu Rzeszy i zrzucenie winy na „komunistów”. Jak mawiają, historia lubi się powtarzać – ta sama pieśń, tylko inna linijka.

Zatem jaka atmosfera panuje w Niemczech? Po pierwsze, faktycznie, w kraju jest bardzo wielu uchodźców, co oczywiście powoduje problemy natury logistycznej: gdzie mają mieszkać, które agencje rządowe są za nich odpowiedzialne, co z opieką zdrowotną, barierami językowymi, rejestrowaniem, ogrzewaniem, jedzeniem itd. Co z wszelkimi prawnymi procedurami, które powinny zostać uruchomione w przypadku osób starających się o azyl (wliczając w to również problem deportacji, która w Niemczech była zawsze sporną sprawą), gdy ich liczba jest tak duża i panuje ogólny chaos?

(more…)

29 Listopad 2015

Boczny tor u Dąbrowskiego: Wprowadzenie do Teorii Dezintegracji Pozytywnej

© Fintrvlr

Człowiek wyższy nieustannie dręczony, rozdzierany wewnętrznie przez przeciwieństwo ideału i rzeczywistości, odczuwa lepiej niż ktokolwiek wielkość ludzką i dotkliwiej niż ktokolwiek nędzę ludzką”. ~ Ernest Hello

Lisa Rivero
LisaRivero.com
1 listopada 2014 r.

Po raz pierwszy z Teorią Dezintegracji Pozytywnej Kazimierza Dąbrowskiego zetknęłam się prawie 20 lat temu i od tego momentu jestem nią zafascynowana. Dąbrowski, psycholog kliniczny i psychiatra, stworzył swoją teorię, by wyjaśnić dlaczego niektórzy ludzie dążą do rozwoju osobistego i samodzielnie wybranych ideałów i jak to robią, oraz rolę, jaką w tym rozwoju pełni dezintegracja – rozpad na kawałki.

Teoria Dąbrowskiego jest wielowarstwowa i niełatwa do rozgryzienia. Za każdym razem, kiedy do niej wracam, uczę się czegoś nowego. Wpis ten jest pierwszym z serii artykułów poświęconych Teorii Dezintegracji Pozytywnej (TDP), mojemu trwającemu procesowi jej rozumienia i wyjaśnianiu, dlaczego jest ona szczególnie użyteczna w dzisiejszych czasach.

Wydawnictwo Red Pill Press wznowiło książkę Dąbrowskiego z 1967, zatytułowaną „Personality-Shaping Through Positive Disintegration” [wyd. polskie: „Osobowość i jej kształtowanie poprzez dezyntegrację pozytywną”, PTHP, 1975). Książka jest teraz łatwiej dostępna dla potencjalnego czytelnika niż inne publikacje tego autora. Z powodu trudności w ich nabyciu i ponieważ pojawiło się nowe wydanie, dostępne zarówno w formie książkowej jak i elektronicznej, przy pisaniu tej serii artykułów, w razie gdyby ktoś miał ochotę podążać za poruszanymi zagadnieniami czytając równocześnie książkę, będę w głównej mierze korzystać z „Osobowości i jej kształtowania…” (wszelkie cytaty z Dąbrowskiego bez podania źródła będą pochodzić z wydania z 2015 r.) [od tłum. opieramy się na polskim wydaniu z 1975 r.]

(more…)

Następna strona »

Blog na WordPress.com.

%d bloggers like this: