PRACowniA

30 marca 2015

Prawda i kłamstwa o rozpadzie Jugosławii: To nie Milošević, od samego początku była to amerykańska operacja

Michel Collon
Global Research
16 marca 2006

© US Army Staff Sgt. Johancharles V. Boers – – Pierwsza Dama Hilary Rodham Clinton podczas wizyty w bazie amerykańskiej „Eagle Base”, Tuzla, Bośnia i Hercegowina, 22 grudnia 1997.

 

Ustalenie, czy zostaliśmy poprawnie poinformowani o wojnie w Jugosławii, nie jest zbyt łatwym zadaniem. Czy przedstawienie wojny NATO jako misji „humanitarnej” było zgodne z prawdą? Czy wielkie mocarstwa miały ukryte plany? Dlaczego media rozpowszechniały kłamstwa i wojenną propagandę?

Zachęcamy do rozwiązania najpierw krótkiego quizu, zapoznania się z odpowiedziami i zastanowienia się, w jaki sposób media będą was informować o obecnych i przyszłych wojnach.

Quiz medialny

Jak dobre są nasze informacje na temat zniszczenia Jugosławii?

1. Czy wojna rozpoczęła się w 1991 r. wraz z odłączeniem się Słowenii i Chorwacji?
O Tak O Nie O Nie wiem

2. Czy Niemcy celowo sprowokowały wojnę domową?
O Tak O Nie O Nie wiem

3. Czy podczas wojny USA rzeczywiście pozostawały „pasywne i bezinteresowne”?
O Tak O Nie O Nie wiem

4. Czy Bank Światowy i MFW pomagały w zniszczeniu Jugosławii?
O Tak O Nie O Nie wiem

5. Czy media podawały fałszywy obraz „naszych przyjaciół” – Tuđmana i Izetbegovicia?
O Tak O Nie O Nie wiem

6. Czy media ukrywały istotne elementy historii i geografii Bośni?
O Tak O Nie O Nie wiem

7. Czy poprawna była teza, że „muzułmanie i Chorwaci byli ofiarami serbskiej agresji”?
O Tak O Nie O Nie wiem

8. Czy Serbia zainicjowała program czystek etnicznych?
O Tak O Nie O Nie wiem

9. Czy informacje medialne na temat masakry w Srebrenicy były prawidłowe?
O Tak O Nie O Nie wiem

10. Czy pierwsze ofiary wojny zostały zabite przez Serbów?
O Tak O Nie O Nie wiem

11. Czy słynny obraz „obozów koncentracyjnych” był fałszywy?
O Tak O Nie O Nie wiem

12. Czy podano nam prawdziwe historie trzech dużych masakr w Sarajewie?
O Tak O Nie O Nie wiem

13. Czy największa wojenna czystka etniczna została popełniona przez wojska chorwackie?
O Tak O Nie O Nie wiem

14. Czy USA używały amunicji zawierającej zubożony uran również w Bośni?
O Tak O Nie O Nie wiem

15. Czy amerykańska wojna przeciw Jugosławii była „jedyną dobra wojną USA”?
O Tak O Nie O Nie wiem

Odpowiedzi

1. Rok 1991 czy wcześniej?

Czy wojna rozpoczęła się w 1991 r. wraz z odłączeniem się Słowenii i Chorwacji?

NIE. W 1979 roku BND (niemiecki odpowiednik CIA) wysłał do Zagrzebia grupę tajnych agentów z misją: wesprzeć Franjo Tuđmana, rasistę aktywnie promującego etniczną nienawiść, który robił wszystko, co w jego mocy, żeby doprowadzić do rozpadu Jugosławii. Niemcy wspierały i finansowały tego chorwackiego Le Pena oraz wysyłały mu broń przed rozpoczęciem wojny.

W jakim celu? Berlin nigdy nie uznał istnienia zjednoczonej Jugosławii, która dzielnie stawiała opór niemieckiej agresji podczas obydwu wojen światowych. Dzieląc po raz kolejny Jugosławię na małe, łatwe do kontrolowania państewka, Niemcy chciały zyskać kontrolę nad Bałkanami. Ich celem było stworzenie łatwej do opanowania strefy ekonomicznej, wyjętej spod zarządu lokalnych władz, aby eksportować tam niemieckie produkty oraz zdominować ten rynek zbytu, a także otworzyć strategiczny kanał dla ropy i gazu z Bliskiego Wschodu i Kaukazu. W 1992 roku bawarski minister spraw wewnętrznych ogłosił publicznie: „Helmut Kohl odniósł sukces tam, gdzie nie udało się to ani Cesarzowi Guillaume, ani Hitlerowi”. (zobacz porównanie map Jugosławii w roku 1941 i w 1991, Liar’s Poker, s. 68-69)

2. Wola Niemiec?

Czy Niemcy celowo sprowokowały wojnę domową?

TAK. Na początku szczytu w Maastricht w 1991 roku niemiecki kanclerz Kohl był osamotniony w chęci podzielenia Jugosławii oraz pośpiesznym uznaniu „niepodległości” Słowenii i Chorwacji, co było wbrew prawu międzynarodowemu i jugosłowiańskiej konstytucji. Wzrost potęgi Niemiec pozwolił im narzucić to szaleństwo wszystkim partnerom. Paryż i Londyn dostosowały się do ustalonych reguł.

Komentarz SOTT: Jest bardzo mało prawdopodobne, aby to Niemcy kierowały tym przedsięwzięciem – były w owym czasie wasalem USA w o wiele większym stopniu niż obecnie. Jednak, jak widzimy na przykładzie Ukrainy, cele USA i UE nie zawsze są zbieżne.

Według londyńskiego tygodnika The Observer „premier Major drogo zapłacił za wspieranie niemieckiej polityki wobec Jugosławii, co – jak potwierdzili wszyscy obserwatorzy – doprowadziło do wybuchu wojny”.

Dlaczego wszyscy eksperci ostrzegali, że to „uznanie” suwerenności sprowokuje wojnę domową?

  1. Prawie każda republika jugosłowiańska była mieszanką różnych narodowości. Separacja terytorialna była tak absurdalna, jak podzielenie Paryża czy Londynu w czyste etnicznie dzielnice miejskie.
  2. Było pewne, że sprzyjanie neofaszyście, jakim był Tuđman, i muzułmańskiemu nacjonaliście Izetbegovwiciowi (który w młodości kolaborował z Hitlerem) wywoła panikę wśród mniejszości serbskich, które od wieków żyły w Chorwacji i Bośni. Każda serbska rodzina straciła przynajmniej jednego członka w tej straszliwej masowej zbrodni, popełnionej przez faszystowskich Chorwatów i muzułmanów – agentów hitlerowskich Niemiec z lat 1941-45.

Tylko Jugosławia Tito była w stanie zapewnić pokój, równość i współistnienie. Ale Berlin, a potem Waszyngton, chciały raz na zawsze złamać ten kraj, postrzegany przez nich jako „zbyt skrajnie lewicowy”. (patrz pytanie 4)

3. Pasywność USA?

Czy USA pozostawały „pasywne i bezinteresowne” podczas tej wojny?

NIE. Lord David Owen, specjalny przedstawiciel Unii Europejskiej w Bośni, a później dobrze ulokowany obserwator, pisał w swoich pamiętnikach: „Bardzo szanuję Stany Zjednoczone. Ale w ostatnich latach (92 – 95) dyplomacja tego kraju jest winna niepotrzebnie przedłużającej się wojny w Bośni”.

Jaki był ich cel? Podczas gdy Niemcy były zajęte przejmowaniem kontroli nad Słowenią, Chorwacją i ostatecznie Bośnią, Waszyngton naciskał na Izetbegovicia, muzułmańskiego nacjonalistycznego przywódcę w Sarajewie: „Proszę nie podpisywać żadnych porozumień pokojowych proponowanych przez Europejczyków. Wygramy dla was tę wojnę. Następnie przez dwa lata przedłużał potworne cierpienia zadawane całemu społeczeństwu Bośni.

Za pomocą jakich środków?

  1. Odrzucając wszystkie korzyści, jakie Berlin uzyskał w tym strategicznym regionie Bałkanów
  2. Dzieląc i osłabiając Unię Europejską
  3. Instalując NATO jako europejskiego kontynentalnego policjanta
  4. Ograniczając rosyjski dostęp do Morza Śródziemnego
  5. Narzucając swoje wojskowe i militarne przywództwo we wszystkich innych przygotowywanych wojnach.

Ponieważ wojna z Jugosławią była jednocześnie niewypowiedzianą wojną z Europą. Po upadku muru berlińskiego amerykańska strategia była nastawiona na zatrzymanie, za wszelką cenę, powstawania europejskiego supermocarstwa. Wszystko więc robiono w celu militarnego i politycznego osłabienia Europy.

4. Bank Światowy i MFW

Czy Bank Światowy i MFW pomogły w zniszczeniu Jugosławii?

TAK. W grudniu 1989 roku MFW narzucił Jugosławii tak drakońskie warunki, że liberalny premier Marković był zmuszony błagać Georga Busha Sr. o wsparcie. Celem tej „pomocy” MFW była destabilizacja i doprowadzenie do bankructwa wszystkich większych firm państwowych. Bank Światowy zdemontował system bankowy kraju, w ciągu jednego roku pozbawił pracy 525 tys. pracowników, a następnie polecił natychmiastową likwidację dwóch trzecich stanowisk państwowych, co doprowadziło do drastycznego spadku jakości życia.

Ta polityka oraz coraz częstsze we wszystkich republikach strajki w solidarności z przesiedlanymi pracownikami potęgowały sprzeczności pomiędzy przywódcami poszczególnych republik, którym Belgrad nie mógł już zapewnić finansowego wsparcia. Przywódcy, aby wywinąć się z tego bagna, musieli uciec się do taktyki podziałów, inwestowali także w nienawiść nacjonalistyczną. Tę wojnę, podobnie jak wiele innych, roznieciły siły zagraniczne.

Wojna z Jugosławią była wojną o globalizację. Wszystkie zachodnie mocarstwa dążyły do zlikwidowania jugosłowiańskiego systemu gospodarczego, który według nich był zbyt lewicowy, ze swoim silnym sektorem publicznym, istotnymi prawami socjalnymi, odpornością na podziały wielonarodowe… Prawdziwy powód wielu wojen z Jugosławią odnajdziemy w zarzutach (groźbach?) zamieszczonych na łamach Washington Post: Milošević nie był w stanie odczytać tego politycznego przesłania płynącego z upadku muru berlińskiego. Inni komunistyczni politycy zaakceptowali zachodni model kraju, ale Milošević poszedł w innym kierunku”. (4 sierpnia 1996 roku)

5. „Nasi przyjaciele”

Czy media przedstawiały fałszywy obraz „naszych przyjaciół” – Tuđmana i Izetbegovicia?

TAK. Skrajnie nacjonalistyczni przywódcy muzułmańscy i chorwaccy zostali przedstawieni jako niewinne ofiary, wspaniali antyrasistowscy demokraci, jednak ich dawniejsze i mniej dawne działania powinny były nas zaalarmować:

Po przejęciu władzy Franjo Tuđman oświadczył: „Jestem szczęśliwy, że moja żona nie jest ani Żydówką, ani Serbką”. Pospiesznie zmieniał nazwy ulic, które zostały nazwane na cześć antyfaszystowskich partyzantów, ponownie wprowadził pieniądze i flagę starego ludobójczego reżimu faszystowskiego oraz zmienił konstytucję w celu pozbycia się Serbów.

Komentarz SOTT: Dlaczego jest to tak podobne do tego, co się stało na Ukrainie po upozorowanym na rewolucję przewrocie, za którym stały Stany Zjednoczone…

Podczas swojej kampanii wyborczej w 1990 roku Izetbegović ponownie wydał swoją „Deklarację Islamską”: „Nie może być ani pokoju, ani współistnienia pomiędzy religią islamską a nieislamskimi instytucjami społecznymi i politycznymi”. Ustanowił skorumpowany i mafijny reżim oparty przede wszystkim na lukratywnym czarnym rynku oraz przejmowaniu kontroli nad funduszami pochodzącymi z międzynarodowej pomocy. Wezwał na pomoc – z błogosławieństwem Waszyngtonu – islamskich najemników, zwłaszcza z Al-Kaidy.

Kiedy zaczęła się wojna, wszystkie trzy obozy popełniały poważne zbrodnie, ale z powodu ukrywania tych historii, sytuacja była dla większości niezrozumiała.

6. Historia i geografia

Czy media ukrywały istotne elementy historii i geografii Bośni?

TAK. Pozwolono nam wierzyć, że agresorami są Serbowie, że zaatakowali Bośnię spoza jej granic. W rzeczywistości, w Bośni przez długi czas mieszkały razem trzy grupy etniczne: muzułmanie (43%), Serbowie (31%) i Chorwaci (17%). I nie zapominajmy, że 7% „Jugosłowian” urodziło się z mieszanych małżeństw lub wolało unikać zawężania tożsamości narodowej.

Podzielenie Bośni według narodowości, co zrobiła UE, było absurdalne i niebezpieczne. Ponieważ ta zróżnicowana populacja była całkowicie wymieszana – muzułmanie żyli przede wszystkim w miastach, podczas gdy Serbowie i Chorwaci stanowili chłopstwo rozproszone po całym kraju. Bośnia nie mogła zostać podzielona bez wojny domowej.

W rzeczywistości, bośniaccy Serbowie nie walczyli po to, żeby zaatakować „cudze” terytoria, ale żeby ocalić swoje ziemie i ustanowić między nimi komunikacyjny korytarz. Całe to spustoszenie wywołane wojną domową było absurdalnie krwawą sytuacją, sprowokowaną przez wielkie mocarstwa.

7. „Dobrzy chłopcy” i „źli chłopcy”

Czy poprawna była teza, że „muzułmanie i Chorwaci byli ofiarami serbskiej agresji”?

NIE. Dobrze zorientowany belgijski generał Briquemont (w dowództwie sił ONZ w Bośni od lipca 1993 do stycznia 1994 roku) oznajmił: „Dezinformacja jest całkowita (…) Telewizja potrzebuje kozła ofiarnego. W tej chwili występuje całkowita jednomyślność w potępianiu Serbów, co w żaden sposób nie ułatwia szukania rozwiązań. Nie sądzę, aby można było postrzegać problem byłej Jugosławii oraz Bośni i Hercegowiny tylko pod antyserbskim kątem. Jest to o wiele bardziej skomplikowane. Pewnego dnia, w środku wojny chorwacko-muzułmańskiej podaliśmy informacje na temat masakry popełnionej przez armię chorwacką. Amerykański dziennikarz powiedział mi: »jeśli ujawni pan takie informacje, amerykańskie społeczeństwo nic z tego nie zrozumie«.”

Nie chodzi o zaprzeczanie zbrodniom popełnionym przez siły serbskie. Ideologia, którą można znaleźć w pismach przywódcy bośniackich Serbów, Karadžicia, jest skrajnie prawicowa. Jednak w rzeczywistości, po rozpadzie Jugosławii, pewne kryminalne i polityczne siły każdej strony konfliktu używały metod wojennych do rozszerzenia terytorialnego i pomnażania bogactwa. W tych trzech obozach – Chorwatów, muzułmanów i Serbów – bojówki dopuszczały się bardzo poważnych zbrodni, ze szkodą dla wszystkich. Tak więc w sierpniu 1994 roku muzułmański przywódca nacjonalistyczny w Sarajewie, Izetbegović, zaatakował muzułmański region Bihaciu, kontrolowany przez Fikreta Abdicia, który odciął się od Izetbegovicia i chciał żyć w harmonii z sąsiednimi Serbami i Chorwatami. Podczas tej ofensywy Izetbegovicia wspomagało sześciu amerykańskich generałów.

Milczenie na temat zbrodni popełnionych przez „naszych przyjaciół” i demonizowanie jednocześnie każdego, kto się nam opiera, to klasyczna propaganda wojenna. Liczne kłamstwa medialne zostały całkowicie sfabrykowane przez amerykańską firmę od Public Relation, Ruder Finn – kolegów po fachu słynnego Hill & Knowlton, który stworzył medialne kłamstwa na temat inkubatorów skradzionych przez Irakijczyków w Kuwejcie.

8. „Czystki etniczne”?

Czy Serbia zainicjowała program czystek etnicznych?

NIE. Jeśli ktoś wierzy, że czystki etniczne były faktycznie programem „dyktatora Miloševicia”, musi przyznać, że ten program był wyjątkowo nieskuteczny, ponieważ przez wszystkie lata wojny aż do dzisiaj co piąty mieszkaniec Serbii nie jest Serbem. W Belgradzie jest i zawsze było wiele żyjących w zgodzie mniejszości narodowych: muzułmanie, Cyganie, Macedończycy, Turcy, Węgrzy, Gorańcy…

W rzeczywistości, w przeciwieństwie do obrazu przedstawianego przez media, Serbia jest obecnie jedynym państwem byłej Jugosławii, oprócz Macedonii, która pozostaje „wielonarodowa”. Z drugiej strony, wszystkie protektoraty NATO – Chorwacja, Bośnia i Kosowo – doświadczyli niemal całkowitego oczyszczenia etnicznego.

Milošević sprzeciwiał się napaściom przeprowadzanym przez serbskich bojowników w Bośni. Jego żona wielokrotnie składała oświadczenia przeciwko nim. Serbia nawet nałożyła embargo na Karadžicia. Oczywiście część serbskiej opinii publicznej była pod wpływem rasistowskiego nacjonalizmu. Ale głównymi winowajcami były Niemcy oraz wielkie mocarstwa, które pogrążyły kraj w wojnie domowej, a tym samym w nienawiści.

9. Srebrenica

Czy media prawidłowo informowały o Srebrenicy?

NIE. Po pierwsze. Nawet jeśli jest to kwestia potępienia ohydnych zbrodni, prawdzie historycznej – niezbędnej do pojednania – nie służą propagandowe procesy, które zapalczywie używają terminu „ludobójstwo”, ignorując fakt, że niektóre ofiary zginęły w walce, lub systematycznie wyolbrzymiając liczbę ofiar. Dochodzenie ustaliło, że wiele tych „ofiar” głosowało w następnych wyborach albo nawet brało później udział w walkach z wojskami Izetbegovicia. Te informacje były i ciągle są ukrywane. Nie będziemy wchodzić w spory na temat liczby ofiar, które tylko poważni historycy mogą definitywnie ustalić.

Po drugie. Dlaczego media ukrywały wydarzenia istotne dla zrozumienia tej tragedii? Region Srebrenicy początkowo był zamieszkiwany przez muzułmanów oraz Serbów, jednak ci drudzy wykruszyli się w 1993 roku wskutek czystek etnicznych, przeprowadzonych przez muzułmańskie wojska nacjonalistyczne Izetbegovicia. Francuski generał Morillon, który dowodził tam siłami ONZ, oskarżał: „W noc prawosławnego Bożego Narodzenia, świętą noc stycznia 1993 roku, Naser Orić przeprowadził ataki na serbskie wioski… Obcinano głowy, ohydna masakra przeprowadzona przez siły Nasera Oricia we wszystkich okolicznych wioskach”. (Dokumenty z informacjami od francuskiego Zgromadzenia Narodowego, Srebrenica, tom 2, ss. 140 – 154) Pragnienie zemsty nie usprawiedliwia zbrodni odwetowych popełnionych w późniejszym czasie, ale dlaczego systematycznie ukrywano zbrodnie „naszych przyjaciół”?

Po trzecie. Podobnie jak inne tak zwane zdemilitaryzowane „bezpieczne przystanie”, Srebrenica była w rzeczywistości obszarem wykorzystywanym do przegrupowywania się jednostek Izetbegovicia, a siły ONZ chroniły je przed klęską. Zadziwiające jest, że jednostki Oricia wycofały się ze Srebrenicy zaledwie tydzień przed masakrą. Francuski generał Germanos powiedział: „Orić powszechnie zadeklarował, że porzucili Srebrenicę, ponieważ chcieli, aby Srebrenica upadła. Ci „oni” to był Izetbegović”.

Dlaczego? Interesujący jest osobliwy raport ONZ, napisany półtora roku wcześniej przez Kofi Annana: „Izetbegović dowiedział się, że możliwa jest interwencja NATO w Bośni. Ale nastąpi to tylko wtedy, jeśli Serbowie wedrą się do Srebrenicy i zmasakrują co najmniej 5000 ludzi [sic]”. Masakra, która została przewidziana półtora roku wcześniej, zanim się wydarzyła! (Raport ONZ z 28-29 listopada)

Generał Morillon także informował: „To właśnie ludzie Izetbegovicia sprzeciwiali się ewakuacji tych, którzy prosili o wywiezienie, a było ich mnóstwo”. Jego wniosek: „Mladić wpadł w pułapkę w Srebrenicy”.

10. Pierwsze ofiary

Czy pierwsze ofiary wojny zostały zabite przez Serbów?

NIE. 28 czerwca 1991 roku słoweńska policja dokonała egzekucji na (co najmniej) dwóch nieuzbrojonych żołnierzach jugosłowiańskiej armii narodowej, którzy poddali się pod Holmcem, posterunkiem na granicy z Austrią. Zostało to potwierdzone przez gazetę Slovenske Novice. Wiadomo było także „od samego początku”, że trzej żołnierze tej samej jugosłowiańskiej armii zaraz po poddaniu się zostali rozstrzelani na granicy z Włochami. (Fakty i świadectwa zgłoszone do ICTY, Międzynarodowego Trybunału Karnego dla byłej Jugosławii w Hadze, Forgotten Crimes, Igor Mekina, AIM Lublana, 11/02/99)

11. Obozy koncentracyjne?

Czy słynny obraz „obozów koncentracyjnych” był fałszywy?

TAK. Sfabrykowany przez Bernarda Kouchnera oraz organizację non-profit Lekarze Świata. Obraz ten ukazuje grupę „więźniów” pozornie przetrzymywanych za drutem kolczastym. Jeden z nich miał strasznie wystające żebra. Kouchner wkleił obok zdjęcie wieży strażniczej z Oświęcimia oraz oskarżenia na temat „masowej zagłady”. Wbijając odbiorcom do głowy przekaz „Serbowie = Naziści”. W ten sposób podżegał do kampanii demonizującej, uruchomionej przez amerykańską firmę informacyjną Ruder Finn.

Komentarz SOTT: Zostało to w dwójnasób zniekształcone, jeśli wziąć pod uwagę, że Serbowie podczas drugiej wojny światowej byli antyfaszystami ORAZ zostali zamordowani w PRAWDZIWYM akcie ludobójstwa w chorwackim nazistowskim „bałkańskim Oświęcimiu”. Powinniśmy wiedzieć, że Bernard Kouchner został wymieniony w 2010 roku przez Jerusalem Post jako „jeden z 15 najbardziej wpływowych Żydów na świecie”. Także jego kolega po fachu Bernard Henri-Levy wydaje się mieć słabość do faszystów:

Bernard Henri-Levy podczas Euromajdanu w Kijowie

 

Ale wszystko to zostało sfałszowane i pochodzi z doniesień brytyjskiego kanału telewizji ITN. Oszustwo stało się oczywiste, jeśli widziało się film nakręcony w tym samym czasie przez lokalną ekipę telewizyjną. W rzeczywistości, brytyjska kamera została celowo umieszczona za dwiema samotnymi splotkami drutu kolczastego, stanowiącymi ogrodzenie placu ze starym sprzętem rolniczym. „Więźniowie” byli na zewnątrz ogrodzenia z drutu kolczastego – wolni, ponieważ byli w tym obozie uchodźcami, uciekającymi przed wojną i milicją, która zmuszałaby ich do walki. Na pełnym filmie jedyny więzień, który mówi po angielsku, trzykrotnie powtarza dziennikarce ITN, że są dobrze traktowani i bezpieczni. Człowiek z wystającymi żebrami (ciężko chory) został ustawiony na przednim planie, bowiem jego koledzy wyglądali na osoby w zbyt dobrym stanie fizycznym. Montaż Kouchnera był wierutnym kłamstwem. (Liar’s Poker, s. 34) [Film dokumentalny na temat tego fałszerstwa: Judgment! – The Bosnian ‚Death Camp’ Accusation: An Expose (eng. ok. 30 min.) – przyp.]

Na pewno były obozy w Bośni, ale nie do eksterminacji, raczej przetrzymywano tam więźniów do czasu wymiany jeńców wojennych, prawdopodobnie łamano w nich także prawa człowieka, ale dlaczego raporty ONZ na ten temat zostały przed nami ukryte? Stwierdzono istnienie sześciu chorwackich obozów, dwóch serbskich i jednego muzułmańskiego.

12. Sarajewo

Czy podano nam prawdziwe historie trzech dużych masakr w Sarajewie?

NIE. Zachodnia opinia publiczna trzykrotnie została zaszokowana drastycznymi scenami: dziesiątki porozrywanych na kawałki ofiar w Sarajewie, naprzeciw piekarni i na targowisku. Serbowie natychmiast zostali oskarżeni o bombardowanie miasta, w którym ginęli cywile, pomimo licznych sprzeczności w oficjalnych komunikatach.

Nigdy za to nie poinformowano opinii publicznej o wyniku dochodzeń przeprowadzonych bez udziału ONZ ani o sprawozdaniach, które oskarżały siły prezydenta Izetbegovicia. Zachodni urzędnicy wysokiego szczebla wiedzieli o tym, ale starannie ukrywali informacje. Dopiero znacznie później redaktor naczelny Nouvel Observateur, Jean Daniel, przyznał: „Dziś muszę to powiedzieć. Słyszałem, że kolejno Edouard Balladur (ówczesny francuski premier), Francois Leotard (Minister Armii), Alain Juppe (minister spraw zagranicznych) i dwóch „wysokiej rangi generałów, których nazwisk nie podam, żeby nie zdradzić okazanego zaufania, powiedzieli mi (…) że pocisk wystrzelony w kierunku rynku pochodził również od muzułmanów! Sprowadzili rzeź na swoich własnych ludzi! Czy bałem się z powodu tej obserwacji? Tak, odpowiedział premier bez wahania…” (Nouvel Observateur, 21 sierpnia 1995 roku)

Czemu służyły te manipulacje? Jakby przez przypadek każda masakra miała miejsce tuż przed ważnym spotkaniem, żeby uzasadnić niektóre zachodnie kroki – embargo nałożone na Serbów (92), bombardowanie przez NATO (94), ostateczną ofensywę (95). NATO i Izetbegović zastosowali podstawową zasadę propagandy wojennej: uzasadnić ofensywę medialnym kłamstwem, „masakrą”, która zaszokuje opinię publiczną.

Oficjalna wersja oblężenia Sarajewa ukrywała kilka istotnych kwestii:

  1. Siły serbskie z pewnością dopuściły się poważnych przestępstw, ale cywile, którzy chcieli opuścić miasto utworzonym w tym celu korytarzem, zostali zatrzymani przez reżim Izetbegovicia. Poprzez masakrę chciał on maksymalnie zwiększyć klientelę swojego czarnego rynku, przechwytując pieniądze z pomocy międzynarodowej.
  2. Było szczególnie ważne, aby przedstawić czarno-biały wizerunek ofiar i agresorów. W rzeczywistości, nawet w Sarajewie snajperzy Izetbegovicia regularnie zabijali mieszkańców serbskiej części miasta, o czym nikt nawet nie wspomniał.
  3. Poważne zbrodnie popełniono także na przykład w Mostarze, ale tutaj powodem były walki między Chorwatami i siłami muzułmańskimi, w których już od dawna nie było Serbów.

13. Największa „czystka”

Czy największa czystka etniczna w tej wojnie została popełniona przez armię chorwacką?

TAK. 4 sierpnia 1995 roku sto tysięcy chorwackich żołnierzy, sto pięćdziesiąt czołgów, dwieście oddziałów transportowych, ponad trzysta sztuk artylerii oraz czterdzieści wyrzutni rakietowych zaatakowało ludność serbską w Krajinie. Ponad 150 tysięcy Serbów zostało zmuszonych do opuszczenia regionu zamieszkanego przez nich od wieków. Popełniono najgorsze wojenne okrucieństwa: siły chorwackie zabiły starców, którzy nie mogli uciec, oraz spaliły 85% opuszczonych domów.

Clinton nazwał tę ofensywę „użyteczną”. Jego sekretarz stanu powiedział: „Przejęcie Krajiny może doprowadzić do nowej sytuacji strategicznej, która może okazać się dla nas korzystna.” Co gorsza: według chorwackiego ministra spraw zagranicznych Stany Zjednoczone doradzały Chorwacji w przeprowadzaniu tej ofensywy. Ponadto, to Waszyngton zajął się „demokratycznym” szkoleniem armii chorwackiej (Liars’ Poker, s.193 – 194)

14. Pociski zawierające zubożony uran

Czy USA również w Bośni użyły amunicji ze zubożonym uranem?

TAK. Na międzynarodowej konferencji „Uranium, the victims speak” (Uran w relacjach ofiar), zorganizowanej w Brukseli w marcu 2001 roku, bośniacki lekarz przedstawił bośniackiego Serba, leśniczego, jedną z wielu ofiar szybko rozwijających się, nietypowych nowotworów, po tym jak został wystawiony na działanie zubożonego uranu na obszarach objętych amerykańskim bombardowaniem.

Przedstawiciele bośniackiej służby zdrowia udostępnili trochę statystyk: u ludności serbskiej z okolic Sarajewa, zbombardowanych przez samoloty USA w 1995 roku (ludności, która później została wysiedlona z tego miasta), odnotowano pięciokrotny wzrost zachorowań na różnego typu nowotwory.

Broń wykorzystująca zubożony uran pozwoliła USA – a także Francji i Wielkiej Brytanii – pozbyć się odpadów ze swoich elektrowni jądrowych. Te produkty uboczne poważnie zanieczyszczają ziemię i wody gruntowe, powodują raka, białaczkę i potworne wady wrodzone (w tym u dzieci napromieniowanych rodziców). W skrócie, użycie broni zawierającej zubożony uran na zawsze przekształcił kilka krajów w nuklearny śmietnik. (Wideo i broszura „Uranium, the victims speak”)

15. Jedyna „dobra wojna”

Czy wojna przeciw Jugosławii była jedyną dobrą wojną USA?

NIE. Stany Zjednoczone próbowały udawać, że walczą z pobudek humanitarnych, oraz pokazać się jako obrońcy muzułmanów. Ale w rzeczywistości to Waszyngton i Berlin sprowokowały tę wojnę. W egoistycznym interesie osiągnięcia określonych celów strategicznych – gospodarczej kolonizacji Bałkanów, przejęcia kontroli nad trasami transportu ropy oraz walki o dominację nad światem.

Komentarz SOTT: … i mogły to zrobić tylko w tym czasie, kiedy Rosja była pogrążona w chaosie. To dlatego Putin powiedział, że rozpad Związku Radzieckiego był „największą geopolityczną tragedią XX wieku” – uwolnił furię amerykańskiego imperium na więcej ludzi na świecie niż kiedykolwiek wcześniej.

Ameryka nigdy nie prowadziła humanitarnej wojny i nie była strażakiem w wojnie przeciw Jugosławii – Ameryka była podpalaczem. To oni byli najbardziej winni cierpienia zadanego wszystkim tym ludziom. Stany Zjednoczone nie mogą być z jednej strony przyjaciółmi muzułmanów na Bałkanach, a z drugiej strony najgorszym ich wrogiem w Palestynie i Iraku. Ameryka wszędzie jest wrogiem muzułmanów oraz najbardziej niebezpiecznym wrogiem wszystkich ludzi na świecie.

Grożą Syrii, Iranowi, Północnej Korei, Kubie, a pewnego dnia zagrożą pewnie Chinom. Ponieważ ich strategia wojenna nie ma innego celu niż utrzymanie niesprawiedliwego porządku gospodarczego, dominacja oraz wykorzystanie każdego kraju na świecie do dalszego wzbogacania małej garstki supermiliarderów.

Dlatego właśnie tak ważne jest, aby zdemaskować wszelkie kłamstwa mediów i wreszcie powiedzieć prawdę o prawdziwej wojnie przeciw Jugosławii: była to wojna agresywna.

Podsumowanie

Nie podamy ci „punktacji”, która by określała, do jakiego stopnia jesteś ofiarą manipulacji medialnych. To byłoby nieprzyzwoite. W ciągu tej dekady zbyt wielu niewinnych ludzi cierpiało i ciągle cierpi z powodu dezinformacji reżyserowanej przez wielkie mocarstwa w celu przyspieszenia ich imperialistycznej dominacji.

Bliżsi ci ludzie (a może i ty sam) cierpią z innego powodu – wiedząc, co się naprawdę kryje za tymi skoordynowanymi, wywołującymi szok kłamstwami, nie są w stanie nic z tym zrobić. Tak wielka jest potęga indoktrynacji świadomości publicznej.

Odpowiedzi, które tu przedstawiliśmy, są rezultatem obszernych badań, które zajęły bardzo dużo czasu oraz wymagały szczegółowego dochodzenia prawdy. Chcemy tylko pokazać, że jest to możliwe – każdy z was jest w stanie uciec spod hipnotycznego uroku rzucanego przez media, mającego doprowadzić do tego, byśmy zaakceptowali to, co jest nieakceptowalne.

Co zrobić? Po tylu kłamstwach na temat tych wszystkich konfliktów nie wystarczy powiedzieć: „Nigdy więcej!”. Musimy bez ustanku starać się zrozumieć, co jest prawdziwą ekonomiczną i strategiczną stawką w każdej wojnie. Zerwać kurtynę lalkarzy, którzy pociągają za sznurki zza kulis. Organizować się, by szybciej badać sprawy. I szerzej rozpowszechniać wyniki tych „medialnych quizów”.

Nigdy nie powinniśmy uodpornić się na ten horror i cynizm.

O autorze:

Michel Collon jest autorem książki Media Lies and the Conquest of Kosovo: NATO Prototype for the Next Wars of Globalization. Zorganizował sieć cywilnych obserwatorów w Jugosławii i Iraku oraz jest członkiem antyimperialistycznej konferencji Axis for Peace. Odwiedź jego stronę tutaj.

Tłumaczenie: PRACowniA
Artykuł na SOTT: Truth and lies about the break-up of Yugoslavia: Forget Milosevic, this was a US operation from start to finish

 

 

18 Komentarzy »

  1. Film produkcji Czeskiej przedstawia ciekawostki z ataku na Jugosławie przez NATO bez mandatu ONZ, życie Serbów w towarzystwie Albańczyków i inne.
    Dokument zabroniony w wielu krajach ze względu na niepoprawne politycznie fakty w nim zawarte.

    Skradzione Kosovo (Uloupené Kosovo) [PL]

    Komentarz - autor: bladymamut — 30 marca 2015 @ 10:05

  2. The Whistleblower (2011) Trailer

    Film opowiada o życiu Kathryn Bolkovac (Rachel Weisz) – policjantki z Nebraski. Bohaterka wstępuje do sił pokojowych ONZ i dołącza do misji w Bośni; trwającej od zakończenia konfliktu bałkańskiego. Policjantka odkrywa aferę. Trafia na ślad ludzi, którzy sprzedają kobiety do domów publicznych na terenie Europy Zachodniej. Nie ma zamiaru zostawić tego w spokoju…

    Strona filmu: http://www.thewhistleblower-movie.com/
    Strona Kathryn Balkovac: http://www.bolkovac.com/

    ONZ blokowało projekcję filmu o wydarzeniach w Bośni
    http://www.wysokieobcasy.pl/wysokie-obcasy/1,115167,10188275,ONZ_blokowalo_projekcje_filmu_o_wydarzeniach_w_Bosni.html

    Kiedy w zeszłym roku sekretarz generalny Ban Ki-moon próbował nakłonić reżyserów i gwiazdy filmowe Hollywood do nakręcenia filmu o pozytywnej działalności ONZ, zdecydowanie nie miał na myśli produkcji w stylu „The Whistleblower”, pisze Colum Lynch w „Foreign Policy”. Obraz opowiada historię Kathryn Bolkovac (Rachel Weisz), policjantki z Nebraski biorącej udział w misji pokojowej w Bośni w latach 90. Kobieta odkrywa, że żołnierze sił pokojowych nie tylko przymykają oczy na handel kobietami i przymuszanie do prostytucji, ale także w nim aktywnie uczestniczą, pomagając w transporcie czy będąc głównymi klientami miejscowych burdeli.

    Komentarz - autor: bladymamut — 30 marca 2015 @ 10:11

  3. Z tamtych lat pamiętam że jedynie ” Myśl Polska” obiektywnie naświetlała tło i przyczyny
    zaaranżowanej przez Zachód wojny domowej.To był „poligon doświadczalny” po załamaniu
    się status quo porządku pojałtańskiego.Wówczas tymi złymi, byli, jak pamiętamy „Rosjanie tamtych czasów” czyli Serbowie….polskojęzyczni już wówczas w ocenie wydarzeń byli tendencyjni i stronniczy,
    „kundle zachodu”…

    Komentarz - autor: krzyk (@krzyk58) — 30 marca 2015 @ 10:51

  4. Misje humanitarne to może prowadzić Caritas, a nie jakaś hołota ubrana w moro, wykonująca polecenia jakichś panów wiadomego pochodzenia, zwanych przez Henryka Pająka – bezpaństwowcami. Na Ukrainie mamy ciąg dalszy Jugosławii, a w Polsce, jeśli ludzie się nie ockną z telawizyjnego letargu, może być niedługo to samo…

    Komentarz - autor: Peter — 30 marca 2015 @ 12:59

  5. Zainteresowanych poruszonym tematem odsyłam do lektury książki Piotra Beina „NATO na Bałkanach”
    „Od autora:

    Obecnie chodzi o mocarstwa zachodnie, szczególnie USA, o ich walkę o panowanie na bałkańskim
    skrzyżowaniu dróg Europy, Azji i Bliskiego Wschodu.
    W przyszłości chodzić będzie o inne skrzyżowania – ze wstępu do I wydania książki na Sieci w I rocznicę napadu NATO na Jugosławię.
    Wyparty wydarzeniami 11 IX 2001 roku, potem wojnami z terrorem w Afganistanie i Iraku, kosowski konflikt poszedł w zapomnienie. Przed 1999 r. nie zgłębiałem wydarzeń, z niechęci do środków przekazu. Na Zachodzie, dokąd wyjechałem z PRL w młodości, one także okazały się nieobiektywne. Mimo tragedii kosowskiej przedstawianej na kolorowym ekranie, usatysfakcjonowała mnie zmiana tematu na bardziej istotny niż rozporek Clintona. W relacjach CBC, CNN i kilku innych stacji amerykańskich (tylko te łapię spośród 50 kanałów) coś jednak nie pasowało, mimo że rzecznik NATO w kampanii humanitarnej, Jamie Shea, mówił jak dobry wujek, a amerykańskim i niemieckim generałom też dobrze patrzyło z twarzy.
    Masowa fala uchodźców? Przecież ostrzegano przed eksodusem. Dlaczego nie opublikowano porozumienia z Ramboulliet? Jak zestrzelono„niewidzialny” myśliwiec amerykański? Pociągi pasażerskie wypchane tłumem uciekających przed bombami NATO mają być dowodem ludobójstwa? Dlaczego „dyskusje” telewizyjne przerywają dyplomatom rosyjskim i jugosłowiańskim? Dlaczego unikają tematu broni uranowej? Dlaczego nie ma zachodnich reportaży z Jugosławii, a obrazy serbskie są cenzurowane? Skąd wzięło się 11 migów pod koniec nalotów, skoro NATO zniszczyło je na początku?
    Po rozejmie pytania piętrzyły się szybciej niż pojawiały się odpowiedzi. rawda zaczęła wypływać, ale w przekazach nieznanych ogółowi. Autorami są ludzie rozmaitych przekonań politycznych i wyznań, a nie tylko zwolennicy dyktatur i komunizmu, jak się im zarzuca. Awantura bałkańska byłaby im obojętna, gdyby nie hipokryzja mocarstw i środków przekazu, niewinne ofiary i zagrożenie dla pokoju.

    Wyczyny USA-NATO-UE na Bałkanach demaskują blok, do którego wpędzono Polaków, posługując się zmyłkami z tych samych kuchni, które zgotowały antyserbską propagandę. Książkę sygnuję w 10 rocznicę „masakry“ w Srebrenicy. Ten medialny symbol ludobójstwa Serbów ma hurtowo uzasadniać wszystkie interwencje Zachodu na Bałkanach. W dobie presji na Polaków, żeby wzięli na siebie winy innych z II wojny światowej, podobieństwo nacisków na oba narody zastanawia, kto to robi i po co. Dlatego nie wolno nam zignorować kwestii bałkańskiej”.

    Click to access nato_text.pdf

    http://www.kosowo.cerkiew.pl/print.php?sid=38

    Komentarz - autor: krzyk (@krzyk58) — 30 marca 2015 @ 14:39

  6. Jugosławio !!! Przebacz mi za to, że nie byłem z Tobą, gdy tego potrzebowałaś.

    Komentarz - autor: Michał Jarzyński — 5 kwietnia 2015 @ 17:23

  7. Ktos ma w tym interes…podobnie jak zdradziecka Magdalenka czy Targowica…

    Komentarz - autor: andrzej — 21 kwietnia 2015 @ 18:25

  8. Po ponownym przeczytaniu tego artykułu nie zgadzam się tezami obwiniającymi jedynie Niemcy za to co stało się w Jugosławii. W rozumowaniu autora zakładającym , iż Niemcy są samodzielnym i niezależnym państwem tkwi błąd metodologiczny , ponieważ Niemcy od II wś. są zwasalizowanym przez syjonistyczną Amerykę krajem. Twierdzenie końcowe oparte na błędnej przesłance nie może i nie jest prawdziwe, co zgodne jest logiką .

    Komentarz - autor: Michał Jarzyński — 5 Maj 2015 @ 07:25

  9. pierwszą wojnę na Bałkanach zainicjowali Wojtyła i Kohl.z perspektywy czasu lepiej widać,chociaż wnikliwy obserwator polityki od początku rozszyfrował tę roszadę kiedy Watykan uznał Chorwację, bo to jak wiadomo katolicy,sojusznicy Hitlera.(ustasze),ta nazwa mówi wszystko.

    Komentarz - autor: Hieronim Perek — 5 Maj 2015 @ 20:21

  10. Witam czy możecie podać tytuły obiektywnych książek na temat wojen w Jugosławii

    Komentarz - autor: Domin — 11 lipca 2016 @ 13:28

  11. @ Domin

    Jedną masz podaną w notce o autorze:
    Media Lies and the Conquest of Kosovo: NATO Prototype for the Next Wars of Globalization – Michel Collon

    Druga jest przedstawiona w tym wpisie na Pracowni
    Racjonalne zniszczenie Jugosławii przez Imperium Chaosu
    To Kill a Nation: The Attack on Yugoslavia – Michael Parenti — Polecam!
    wraz z wideo z wykładu Parentiego na ten temat.

    W tym wywiadzie
    Noam Chomsky on Serbia-Kosovo, Genocide, NATO aggression Pt. 1 of 4

    Noam Chomsky poleca książkę
    Collision Course: NATO, Russia, and Kosovo – John Norris

    Inna:
    Hidden Agenda – US/NATO takeover of Yugoslavia – różni autorzy

    Świetny film dokumentalny:
    The Weight of Chains
    krótki opis i wideo:
    The Weight of Chains: US/NATO Destruction of Yugoslavia (Documentary)

    Była zapowiedź drugiej części:

    Nie jestem pewna, czy można ją gdzieś znaleźć. Tu jest wywiad z reżyserem, ale chyba po serbsku

    Zob. ten artykuł:
    NATO’s full-spectrum war against Yugoslavia: Demonization of Serbs was key

    Jego autor, Edward S. Herman jest autorem książki Degraded Capability: The Media and the Kosovo Crisis

    Może Cię zainteresować przejrzenie tych artykułów:
    http://tenc.net/yugo.htm
    i
    The spread of Balkanization: US Empire’s strategy of barbaric dismemberment of sovereign states began in Yugoslavia

    🙂

    Komentarz - autor: iza — 11 lipca 2016 @ 19:56

  12. „W 1979 roku BND (niemiecki odpowiednik CIA) wysłał do Zagrzebia grupę tajnych agentów z misją: wesprzeć Franjo Tuđmana, rasistę aktywnie promującego etniczną nienawiść, który robił wszystko, co w jego mocy, żeby doprowadzić do rozpadu Jugosławii.”
    – – –
    Przechodząc na nasze podwórko – ciekawe ilu takich niemieckich agentów funkcjonuje obecnie w Polsce…

    Komentarz - autor: abc — 16 sierpnia 2016 @ 01:47

  13. Wczoraj Jugosławia, dzisiaj Polska podlega procesowi rozpadu. To tylko kwestia czasu i kolejnych posunięć ubezwłasnowolnionego rządu, który opiera się nie o naród, ale o czarną „przewodnią siłę narodu” i Wuja Sama. A Wuj Sam ma nas głęboko gdzieś i Polska była i jest mu potrzebna jako pies łańcuchowy w regionie.

    Komentarz - autor: ARCTOS — 17 czerwca 2017 @ 07:54

  14. Ktoś powinien przeprosić za Jugosławię i ktoś powinien zasiąść na ławie oskarżonych

    Komentarz - autor: Bogusław Marek — 17 stycznia 2018 @ 15:52

  15. Robert Baer, były agent CIA, ujawnia prawdę o rozbiciu Jugosławii (w którym sam uczestniczył)
    https://www.odkrywamyzakryte.com/kulisy-wojny-w-jugoslawii/
    Swoją drogą, czy ktoś potrafi namierzyć w necie jego książkę, o której mowa w zalinkowanym artykule?

    Komentarz - autor: szczur — 4 grudnia 2018 @ 01:45

  16. @szczur re: Robert Baer
    A kupisz ode mnie Pałac Elizejski? Tanio sprzedam, serio.

    Ten wywiad jest tak samo prawdziwy, jak istnienie owej książki. Polucja nastolatka.

    Jezu.

    Komentarz - autor: iza — 5 grudnia 2018 @ 19:41

  17. Jako jeden z pierwszych o ile nie jedyny pisał o kłamstwie wojny w Jugosławii Waldemar Łysiak w swojej książce stulenie kłamców – jest tam cały dosyć spory rozdział poświęcony tej kłamliwej propagandzie. W zasadzie podobny jest do wymowy tego artykułu polecam tą książkę.

    Komentarz - autor: marwiac2 — 8 listopada 2019 @ 15:39

  18. Tezy zawarte w artykule z pewnością są „niepoprawne politycznie” i odkłamują wiele mitów związanych z tą wojną, z dużą ich częścią należy się zgodzić. Ale nie wszystkie opisane sytuacje są przedstawione obiektywnie, mamy trochę naginania faktów pod określone tezy. Artykuł przemilcza wiele wydarzeń, które mogłyby podważyć zaprezentowane tezy. Siląc się na obiektywizm w rzeczywistości celem artykułu jest wybielenie postępowania Serbów i zwielokrotnienie win pozostałych stron konfliktu.

    Pkt. 1 i 2. Wpływ państw zachodnich, głównie polityka Niemiec, na zainicjowanie wojny – te rzeczy zostały potwierdzone w „Rozbiciu Jugosławii”, obszernej książce autorstwa zmarłego niedawno politologa, Marka Waldenberga. Ale obarczanie tylko polityki państw zachodnich, czy też F. Tudmana, separatyzmu chorwackiego, słoweńskiego, bośniackiego, to za mało. Nacjonaliści byli wszędzie i po śmierci Tity dochodzili do władzy. Serbom też marzyła się „Wielka Serbia” i jej mapy kreślili serbscy historycy. Te mapy ponoć obejmowały prawie całą Jugosławię…

    Pkt. 3. Przedłużanie wojny i naciski na Izedbegovicia, by nie podpisywał porozumień pokojowych. Niestety odnośnie „przedłużania wojny” pkt. 3 milczy o bośniackich Serbach. W 1993 r. Milosević naciskał na nich, by podpisali plan pokojowy Vance’a i Owena, ten plan podpisał nawet Karadzić, pozostała jedynie akceptacja parlamentu Serbów w Pale. Światowe media donosiły, że będzie pokój, że będzie podpisany. Jednak nie, serbscy posłowie wybrali wojnę i odrzucili plan. Czy Karadzić rzeczywiście chciał pokoju, tego nie wiemy, jego podpis pod planem jest faktem. Wśród serbskich polityków byli jeszcze więksi od niego nacjonaliści, jak np. jego zastępczyni, pani Biljana Plavsić. Dokładnie, pawie że godzina po godzinie, wydarzenia w Pale są opisane przez polskiego korespondenta w książce „Bałkański kocioł”

    Pkt. 4. Gospodarka Jugosławii stała się niewydolna, jak gospodarka każdego kraju socjalistycznego. Dążeniu do oderwania się Słowenii i Chorwacji sprzyjał fakt, iż te dwie republiki miały najlepiej rozwiniętą gospodarkę, a nikt nie ludzi się dzielić z innymi bogactwem. Obecnie można to obserwować na przykładzie Katalonii, najbogatszego regionu w Hiszpanii.

    Pkt. 5. Nacjonalizm Tudmana i Izedbegović. Owszem, nie sprzyjali pokojowi, ale nie zapominajmy o serbskich nacjonalistach. Plavsić głosiła hasło, że to nic, że kilka mln Serbów zginie na wojnie, bo pozostanie jeszcze drugie tyle, które będzie walczyć (coś w tym stylu), V. Seselj, czy inni, są odpowiedzialni za rozkręcenie spirali nienawiści. Jeśli mówimy o najemnikach, to Serbów w Bośni wspierali np. najemnicy z Rosji (jednym z nich był znany z Donbasu Striełkow), a także około 100 najemników z Greckiej partii faszystowskiej, którzy np. wkroczyli do Srebrenicy.

    Pkt. 6. Serbowie z Serbii oficjalnie nie wkroczyli do Bośni, ale armia jugosłowiańska na początku pomagał Serbom z Bośni. Po tym, jak w Chorwacji JNA miała słaba skuteczność, w Bośni zastosowano inny wariant. Armia jugosłowiańska osłaniała/zabezpieczała teren działań a do akcji wkraczały jednostki paramilitarne, czyli ci najgorsi. Oni mieli największą „skuteczność”. Do Bośni z Serbii transportowano broń. Faktem jest, że pomoc z Serbii była tylko na początku, później Serbia odcięła się od swych rodaków z Bośni. „Podzielenie Bośni wg narodowości (..) było absurdalne” – czytamy w tekście. Nieprawda, to było ziszczenie wizji Serbów bośniackich, by mieć namiastkę swego państwa. To nie były „ich ziemie” i nie chodziło o korytarz. Na tych ziemiach mieszkały przecież inne narodowości…. każda nacja chciał mieć swe państewka. Jakiś czas przecież funkcjonowała chorwacka republika Herceg-Bośni.

    Pkt. 7. Czy (..) muzułmanie i Chorwaci byli ofiarami serbskiej agresji”? Wg artykułu, nie. Jednak w Bośni to Serbowie pierwsi ruszyli do ataku, a było to zaraz po ogłoszeniu niepodległości przez rząd Bośni i Hercegowiny. Zaczęła być realizowana groźba Karadzicia o „anihilacji” muzułmanów. Tę straszną, złowieszczą groźbę Karadzić wypowiedział w parlamencie bośniackim, przestrzegając przed ogłoszeniem niepodległości. Jest to, wraz z tłumaczeniem na język polski, na You-tube. Fragmenty pkt. 7 zaprzeczają tezom z pkt. 6, czyli w pkt. 7 czytamy: „siły każdej strony konfliktu używały metod wojennych do rozszerzenia terytorialnego i pomnażania bogactwa”, co stoi w sprzeczności ze zdaniem o Serbach z pkt. 6: „bośniaccy Serbowie nie walczyli po to, żeby zaatakować „cudze” terytoria, ale żeby ocalić swoje ziemie”

    Pkt. 8. Czystki etniczne – kto zainicjował? Serbowie nie byli jednolitą grupą. Byli Serbowie w Serbii (Jugosławii), Serbowie bośniaccy i Serbowie chorwaccy. Prowadzili niezależną politykę, choć oczywiście współpraca pomiędzy nimi była. W tym punkcie przywołanie Serbii, jako kraju, gdzie nie było czystek, jest przytoczony bez sensu, gdyż nie toczyły się w niej bratobójcze walki. Rzeczywiście Milosević nie odpowiada za czystki w Bośni, ale zbrodnicze działania armii jugosłowiańskiej w Chorwacji, czy udział jednostek paramilitarnych jest faktem. Czystki etniczne przeprowadzała ta strona, która na danym terenie była silniejsza. I tak w 1992 r. Serbowie w Bośni dokonywali na wschodzie i zachodzie Bośni totalnego czyszczenia, mordów, a wioski były równane z ziemią. Temu nie da się zaprzeczyć. Byli silniejsi, gdyż otrzymali w spadku broń po JNA. Bośniacy byli dużo słabsi, dopiero po jakimś czasie zaczęła do nich docierać broń, ale i tak proporcje w uzbrojeniu były dla nich niekorzystne. Oczywiście należy wspomnieć o wojnie chorwacko-bośniackiej. Dodatkowo w 1991 r. po stworzeniu republiki Serbskiej Krainy Chorwaci z rąk Serbów doświadczyli tam czystek i odsetek ludności chorwackiej w Krainie drastycznie zmalał. Czystki etniczne popełniali wszyscy, ale na początków najwięcej tych zbrodni dokonali Serbowie.

    Pkt. 9. Srebrenica. Liczba ofiar, już ponad 8 tyś. Jest przez niektórych kwestionowana, zarzuca się zawyżanie liczby ofiar, oraz to, że część z nich zginęła w walce. Owszem, część z nich zginęłą w walce, ale zdecydowana większość w metodycznych zaplanowanych egzekucjach, co daje potworną liczbę kilku tys. zamordowanych w egzekucjach. Śledztwo ws. Srebrenicy, prowadzone przez bardzo dużą liczbę śledczych, jest prawdopodobnie największym, po 2 wojnie św., śledztwem. Uczestniczy też w nim polska antropolog dr Ewa Klonowski. Twierdzenie, że liczba ofiar jest zawyżana, jest po prostu głupim kłamstwem, nikt normalny nie powinien kwestionować liczby ofiar (z ok. 8000 zabitych zidentyfikowano ok. 6000 z czego ok. 2000 to zabici w walkach). Kwestionowanie skali tej zbrodni przypomina brednie ukraińskie, kiedy kwestionuje się prawdę o ludobójstwie ukraińskim na Wołyniu.

    Zbrodnie Nasera Oricia. Oczywiście były, ale ci którzy je przywołują, by usprawiedliwić „odwet” serbski w 95 r. powinni wiedzieć, dlaczego Oric atakował serbskie wioski. Po wcześniejszych, z 92 r. serbskich czystkach Bośniacy zostali zapędzeni do obozów i uciekli też do enklawy – Srebrenicy. Okrążona Srebrenica cierpiała głód, konwoje z pomocą humanitarną były przez Serbów blokowane. To Serbowie zgotowali ciężki los ludności w Srebrenicy (z 9 000 mieszkańców liczba wrosła do 45 000), ostrzeliwując ją, podobnie jak Sarajewo, tyle, że z dużo mniejszą intensywnością. Więc nie dziwmy się, że z powodu głodu atakowano serbskie wioski. Zginęło ok. 800 Serbów, dochodziło do bestialstw. Ale, podkreślę to, jakaś tego była przyczyna….. PS. Po pewnym czasie sytuacja w enklawie się poprawiła i Orić dogadywał się z Serbami jeśli chodzi o szmugiel do enklawy. Jak to na wojnie, wielu chce się wzbogacić i wrogowie stają się przyjaciółmi w interesach…

    „Zaplanowanie” masakry przez Bośniaków, czy jej taktyczne wykorzystanie, by USA włączyły się do wojny – to na razie jedynie teorie spiskowe. Serbom uwierał Srebrenica, tak jak każda enklawa, którą oblegali, gdyż musieli angażować do tego wojsko. A ci żołnierze potrzebni byli w innych miejscach, na frontach, gdzie Serbowie byli w defensywie. Ostatnie zdanie: „„Mladić wpadł w pułapkę w Srebrenicy”. Ża lMladicia, nieprawdaż? Bidulek, wpadł w pułapkę, aż chce się łezkę uronić. Nie pozostało mu nic innego, jak, wraz ze wspólnikami, zdecydować o „likwidacji” problemu. Winny masakry jest Izedbegowic a nie ci, co zabijali….

    10. Pierwsze ofiary. Podany w artykule przykład zabójstwa, którego dokonali słoweńscy policjanci, nie jest pierwszym działaniem wojennym. Działania zbrojne w Chorwacji zaczęły się latem 1990, a nie wraz z ogłoszeniem niepodległości 1991 (przed ogłoszeniem niepodległości, wiosną 91 r. były już walki w rejonie Plitivkich Jezer i Pakracu)

    11. Obozy koncentracyjne. Czy jeśli zorganizowano punkt internowania np. w jakiejś hali, czy budynku to był już obóz, czy nie? Na terenie Bośni było 677, nazwijmy to, obozów internowania. Podana w artykule liczna łącznie 9 obozów, jest śmiesznie niska. Obozy były potrzebne tam, gdzie dana armia opanowała teren, i by „wrodzy” mieszkańcy nie stali się „piątą kolumną” należało ich zgromadzić w jednym miejscu (a nie, by trzymać tam jeńców, by ich potem wymienić). Fragment z ostatniego zdania może jedynie rozbawić: „prawdopodobnie łamano w nich także prawa człowieka”. Zbrodnie, gwałty, tortury w tych obozach, czy fatalne warunki w których ludzie byli przetrzymywani, to nie żadne „prawdopodobnie” tj. domysły, tylko fakty. Wielu komendantów i oprawców obozowych zostało skazanych przez Trybunał w Hadze. Przykładowo: Celebici: Od maja do grudnia 1992 r. znajdował się tu obóz koncentracyjny dla serbskich jeńców wojennych pojmanych podczas wspólnych operacji wojsk bośniackich i chorwackich przeprowadzonych w maju 1992 r. w celu odblokowania dróg prowadzących do Sarajeva i Mostaru, a także odblokowaniu miasta Konjic.

    W obozie przetrzymywano ponad 200 jeńców, z których przynajmniej kilkudziesięciu zginęło na skutek tortur stosowanych przed dowództwo obozu (w tym ok. 30 osób pobitych na śmierć pałkami i kijami). Trybunał Haski skazał dowódców obozu: Chorwata Zdravko Mucića na 9 lat i Boszniaka Hazima Delića na 18 lat oraz Muzułmańskiego strażnika Esada Landzo (którego specjalnością było palenie więźniów żywcem) na 15 lat. Vlasenica: została przez Serbów zdobyta 21 kwietnia 1992 r. Od maja do września 1992 r. istniał tutaj serbski obóz Sušica. Przetrzymywano w nim ok. 8000 Boszniaków z Vlasenicy i okolicznych wiosek, w tym kobiety i dzieci. Więźniów poddawano ciągłym torturom, zmuszano do niewolniczej pracy, bito i zabijano bez powodu. Na porządku dziennym były gwałty, również przez Serbów spoza obozu (za opłatą). Kiedy 30 września likwidowano obóz, Serbowie wywieźli ostatnich 140 więźniów autobusami, rozstrzelali i zakopali w masowych grobach. Ogółem w obozie poniosło śmierć ok. 1600 osób. Za zbrodnie we Vlasenicy, komendant obozu Sušica, Dragan Nikolić został przez ICTY skazany na 20 lat, a serbscy milicjanci: Predrag Bastah and Goran Višković – przez sąd BiH odpowiednio na 22 i 18 lat.

    12. Sarajewo. Za tragedię mieszkańców Sarajeva, śmierć ok. 15 000 ludzi, głównie cywilów, w tym kilku tyś. Dzieci, odpowiadają siły serbskie, oblegające i ostrzeliwujące miasto. Serbowie mieli małe szanse na zdobycie miasta, więc zdecydowano, że zgotuje się ludziom kaźń. Na youtube jest dostępny film, w którym Mladić rozkazuje swym żołnierzom:” Ostrzeliwujcie ich, aż oszaleją”. To obciąża Serbów, tego nie da się w żaden sposób usprawiedliwić, to obok Srebrenicy największa zbrodnia tej wojny. Kto ostrzelał ludzi na targowiskach – tego nie jesteśmy pewni, a większość potencjalnych lokalizacji, skąd oddano strzały, jest po stronie serbskiej. Zbrodnie strony bośniackiej bledną w porównaniu z tym, co uczynili Serbowie, aczkolwiek nie powinno być tak, że są pomijane. W punkcie 12 czytamy o „poważnych zbrodniach sił serbskich” i „poważnie zbrodnie popełnili w Mostarze Chorwaci”. Przepraszam bardzo, ale sugerowanie, że są to zbrodnie o podobnej skali, „poważne” to prymitywna propaganda wypaczająca skalę zbrodni. Czytamy też, że Izedbegović nie dopuszczał do ewakuacji cywilów. Więc, okazuje się, że to on jest winny tragedii Sarajewa! (Ciekawe, gdzie miałoby się podziać ok. 350 00 mieszkańców, gdzie mieliby i jak żyć?)

    13. Największa czystka – chorwacka burza. Zgadza się, była to czystka i największy po 2 wojnie św. eksodus ludności. Serbów uciekło nie 150 000 ale od 200 000 do 220 000 tys.! Aczkolwiek była to poniekąd ewakuacja zorganizowana przez samych Serbów, ze starchu przed zemstą. Należy tu dodać conieco, albowiem jeśłi chodzi o Krainę, zawężąnie tematu jedynie do „Oluji”, to element propagandy. W 1991 to Serbowie wypędzali Chorwatów, skutkiem czego na terenie Krainy odsetek Serbów wzrósł z 52% do 88%, a Chorwatów pozostała garstka. Kraina powstała też na terenach, gdzie Serbowie nie stanowili większości (środkowa część Krainy). Serbowie odrzucili plan pokojowy Z-4, dzięki któremu mogli uzyskać bardzo dużą autonomię, mogli mieć własną walutę i zawierać nawet umowy międzynarodowe. (chyba ostatecznie plan został odrzucony przez prezydenta rep. Serbskiej Krainy). Co do zbrodni armii chorwackiej – raczej ich nie popełniała, byli zdyscyplinowani, najgorsi byli „mściciele” (z relacji chorwatki krytycznej co do przeprowadzonej czystki). Należy uświadomić sobie, że Serbowie w Krainie nie byli tacy święci…

    Komentarz - autor: darek__DERK — 23 listopada 2019 @ 23:31


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.

Blog na WordPress.com.

%d blogerów lubi to: