PRACowniA

27 grudnia 2013

Niekonwencjonalne badania w ZSRR i Rosji

Arkadiusz Jadczyk
Unconventional research in USSR and Russia
Sott.net
22 grudnia 2013

Krótko: Niekonwencjonalne badania obejmują fizykę, sztuczną inteligencję i zjawiska paranormalne.

Por.: ”Wyścig po miliard dolarów: Związek Radziecki rywalizował z USA w badaniach nad kontrolą umysłu”, Russia Today, 17 grudnia 2013

© 2013 Russia Today. “Jak wykazało nowe badanie, Związek Radziecki, współzawodnicząc z USA w okresie wyścigu zbrojeń, wkładał wiele wysiłku w niekonwencjonalne badania, dążąc do osiągnięcia przewagi nad rywalem w zrozumieniu sterowania zachowaniem, zdalnego wywierania wpływu oraz parapsychologii”.

Tytuł niniejszego artykułu zaczerpnięty jest z opublikowanej ostatnio pracy Serge’a Kernbacha:

“Unconventional research in USSR and Russia: short overview” [Niekonwencjonalne badania w ZSRR i Rosji: krótki przegląd], Serge Kernbach (Złożono 4 grudnia 2013 (wersja 1), ostatnia korekta 5 grudnia 2013 (ta wersja, v2))

Praca ta stanowi krótki przegląd niekonwencjonalnych badań prowadzonych w Rosji od końca XIX do początku XXI wieku w obszarach związanych z wytwarzaniem i wykrywaniem promieniowania o „wysokiej przenikliwości” o pochodzeniu innym niż biologiczne. Przegląd oparto na ogólnie dostępnych materiałach naukowych i publicystycznych. Wykazany jest wyjątkowy charakter tych badań, wywodzących się z programów rządowych ZSRR, oraz ich historia. Omówiono związek z współczesnymi badaniami nad biologicznymi skutkami słabej emisji elektromagnetycznej, kilka zagadnień z bioinformatyki i teorie próżni fizycznej.

W dzisiejszych czasach prawie każdy fizyk w taki czy inny sposób monitoruje wszystkie nowe prace z zakresu jego zainteresowań. Wśród fizyków, matematyków i informatyków chyba najbardziej popularna jest strona arXiv. Złożenie tam pracy nie należy do najłatwiejszych zadań. Problem tkwi nie tyle w obowiązującym tam procesie recenzowania (peer-review), co w potrzebie poparcia od jakiegoś naukowca o „ugruntowanej” pozycji. W przeciwnym razie praca nie zostanie przyjęta do wstępnej publikacji. Dlaczego zatem praca Kernbacha została przyjęta? Bo Kernbach ma tam już 16 innych prac. A także, prawdopodobnie, dzięki temu, skąd się wywodzi:

Cybertronica Research, Research Center of Advanced Robotics and Environmental Science – Badania nad cybertroniką, Centrum Badań nad Robotyką i Środowiskiem – Melunerstr. 40, 70569 Stuttgart, Niemcy

Przeglądając publikacje Serge’a Kernbacha dowiadujemy się, że interesuje go głównie robotyka teoretyczna i jej zastosowania, a przede wszystkim „roje robotów” (swarms of robots). Armię minirobotów można już tak zaprogramować, żeby działała w sposób przypominający zachowanie mrówek i pszczół. Spójrzcie na te filmy – są niesamowite, a jednocześnie w pewien sposób przerażające:

Ale dlaczego ekspert od rojów robotów zainteresował się „niekonwencjonalnymi badaniami”, które należą do dziedziny fizyki?

Takie pytanie przyszło mi do głowy, kiedy zainteresowałem się jego artykułem. Zacząłem więc trochę szukać na własną rękę. Praca Kernbacha zawiera również wzmiankę, że:

2) V.1.4. Rosyjska wersja tej pracy została zgłoszona do czasopisma International Journal of Unconventional Science.

Sprawdziłem więc, co jest, że Serge Kernbach publikuje w języku rosyjskim, a nie angielskim? Otóż okazuje się, że jest on jednym z założycieli czasopisma Journal of Unconventional Science. W pierwszym numerze tego internetowego czasopisma znajduje się artykuł wstępny, napisany wspólnie z Władem Żigałowem, w którym autorzy poruszają temat etyki naukowej, a także opisują, jak będzie działało to nowe czasopismo. Jest też inna praca, również napisana razem z Władem Żigałowem, w której przedstawiona jest seria eksperymentów z „efektem fantomowym” – zjawiskiem czasem klasyfikowanym jako „paranormalne”. Ale jeszcze ciekawsza jest praca Kernbacha w najnowszym numerze Journal:

Z tego artykułu wynika, że Kernbach interesuje się „wysoce przenikliwym promieniowaniem”. W istocie, jest on wynalazcą pewnych urządzeń wytwarzających takie „promieniowanie”. Natura tego promieniowania, w sensie fizycznym, nie jest jasna. Może ono oddziaływać zarówno na urządzenia fizyczne, jak i na układy biologiczne. Może przenikać ściany i oddziaływać na odległość, nawet „szybciej niż światło”.

© www. second-physics.ru – – IGA1 – jeden z dostępnych na rynku detektorów „wysoce przenikliwego promieniowania”. Z pracy W. Żigałowa „Charaktiernyje jefekty niejeliektromagnitnogo izłuczienija”, 2011

Jednak wciąż należy to do „obrzeży nauki”, „pseudonauki” lub „fałszywej nauki”. Czasem publikacjom dotyczącym tego tematu udaje się trafić do czasopism naukowych głównego nurtu fizyki, ale zawsze są jakoś zakamuflowane.

Teraz możemy ponownie zapytać: dlaczego Serge Kernbach, spec od sztucznej inteligencji i rojów robotów, jest także zainteresowany „zjawiskami paranormalnymi” (lub „psychotroniką”, jak się to nazywa w Rosji)?

Częściowo odpowiedzi na to pytanie można się domyślić na podstawie recenzji, opublikowanej pod artykułem [Kernbacha] w The International Journal of Unconventional Science. Recenzja została napisana przez A. Ju. Smirnowa, kolejnego eksperta z zakresu „promieniowania o nieznanej naturze” i wynalazcy kolejnego „generatora” takiegoż promieniowania.

Smirnow omawia w niej rolę „informacji” i rolę „ludzkiego operatora” w doświadczeniach z podobnymi urządzeniami – zarówno generatorami, jak i detektorami. Zagadnienia te wydają się być pominięte w artykule Kernbacha. Smirnov sugeruje, że jeden z powodów tego zaniechania i tego, że Kernbach jest głównie zainteresowany jakimś oficjalnym „poświadczeniem” tego typu urządzeń, może być natury handlowej. Byłoby dobrze, gdybyśmy mogli wyposażyć roboty w tego typu czujniki, pozwolili im się komunikować za pomocą nie do końca zrozumiałych, ale czasami bardzo skutecznych procesów, i je sprzedawać. Oto dwa zdania z recenzji Smirnowa :

Таким образом, можно предположить, что у автора речь идет, не больше и не меньше – о сертификации генераторов и приемников ВИ, по-видимому, как необходимого этапа к подготовке к массовому, в том числе, коммерческому использованию приборов: генераторов, а, возможно, и детекторов „высокопроникающего излучения„.

Это нормальная, понятная позиция, но только причем здесь наука?

Tłumaczenie:

W ten sposób możemy założyć, że autorowi chodzi – ni mniej ni więcej – o certyfikację generatorów i detektorów „wysoce przenikliwego promieniowania”, oczywiście jako konieczny krok na drodze do masowej produkcji, łącznie z komercyjnym wykorzystaniem urządzeń: generatorów, a być może także detektorów „wysoce przenikliwego promieniowania”.

Takie podejście jest zrozumiałe, ale co to ma wspólnego z nauką?

Oryginalny artykuł Sergieja Kernbacha, ten o „Niekonwencjonalnych badaniach w ZSRR i Rosji”, o którym pisała Russia Today, omawia badania prowadzone do 2003 roku. Co się stało potem? Potem Serge Kernbach był zajęty własnymi niekonwencjonalnymi badaniami.

Jako że przedmiot badań dotyka kilku dziedzin fizyki, które są w zasięgu moich własnych zainteresowań naukowych, zamierzam napisać więcej na temat tych zagadnień w przyszłych artykułach.

Aktualizacja: Już po opublikowaniu tego artykułu [na SOTT.net] otrzymałem dodatkowe informacje, uprzejmie nadesłane mi przez Serge’a Kernbacha:

1. „On metrology of systems operating with ‚high-penetrating’ emission[O metrologii układów działających z użyciem “wysoce przenikliwego promieniowania] – to druga część przeglądu badanie pomiaru emisji (Kończę teraz trzecią część, która jest związana z tym samym tematem, ale dotyczy historii nauki zachodniej)

2. „Replication Attempt: Measuring Water Conductivity with Polarized Electrodes[Próba replikacji. Pomiar przewodnictwa wody z zastosowaniem spolaryzowanych elektrod] – To artykuł z JSE, gdzie byłem bardzo zaciekawiony takim promieniowaniem i wykonałem dużą liczbę powtórzeń opartych na podejściu A. W. Bobrowa.

3.”Long and Super-Long Range device-device and operator-device Interactions[Współoddziaływania urządzenie-urządzenie i operator-urządzenie na dużą i bardzo dużą odległość] – ta praca jest o naszym eksperymencie (przeprowadzonym wraz z kolegami) dotyczącym długodystansowej i „nielokalnej” transmisji sygnału.

————————————————
Cytując z tej ostatniej ww. pracy, 3):

Long and Super-Long Range device-device and operator-device Interactions
Serge Kernbach, Witalij Zamsza, Jurij Krawczenko

StreszczenieW pracy opisano przeprowadzone doświadczenia urządzenie-urządzenie i operator-urządzenie na długich i bardzo długich dystansach: > 1 km, > 100 km i> 10.000 km. Układ doświadczalny wykorzystuje dwa rodzaje czujników: elektryczne dwuwarstwowe oraz urządzenie IgA-1, a także dwa różne typy generatorów – LED i laserowe. Przeanalizowano budowę instalacji i utworzenie połączenia między odbiornikiem a nadajnikiem, pojawiły się liczne efekty. Zakłada się tę samą naturę oddziaływań z udziałem urządzenia oraz operatora. Takie podejście można uznać za nowy system komunikacji, a także za system szkolenia operatorów z obiektywną odpowiedzią urządzeń.

Przykłady generatorów wykorzystanych w tych doświadczeniach:

© Association of Unconventional Science – LED i generatory laserowe Rys. 6. (a) Budowa i (b) zdjęcia LED i emitera laserowego bez polimerowej przykrywy; (c) wielospektralny emiter LED

Arkadiusz Jadczyk

Arkadiusz Jadczyk jest fizykiem teoretycznym i mężem założycielki SOTT, Laury Knight-Jadczyk.

Profesor Jadczyk jest zafascynowany zagadnieniami podstaw teorii kwantów i jej związkiem z filozofią nauki i teoriami poznania, świadomością i umysłem. W przeszłości pracował nad algebraicznymi metodami i podstawami teorii kwantów, metodami geometrii różniczkowej w teorii pola, teoriami grawitacji, teoriami ukrytych wymiarów Kaluzy-Kleina oraz supersymetrią, geometrią nieprzemienną i fraktalami.

Zainteresowany czytelnik może zajrzeć na jego stronę internetową i na podstronę Research Gate.
– –
Tłumaczenie: PRACowniA
Zainteresowani tematem mogą zajrzeć do wpisu na blogu Autora, gdzie przedstawił on skrót tego artykułu pod nieco innym kątem i gdzie toczy się na ten temat dyskusja.

Advertisements

1 komentarz »

  1. „Wyścig po miliard dolarów: Związek Radziecki rywalizował z USA w badaniach nad kontrolą umysłu”

    Tylko bilion? A dlaczego nie dwa biliony? A może tylko pół biliona?

    Czy dla kogoś mniej-niż-ociemniałego-na-rozumie podobne badania po obu stronach teatrzyku propagandowej „zimnej wojny” wydają się czymś nadzwyczajnym? Czy jakikolwiek autor chciałby żeby percepcja psychopatycznych świrów pracujących na rzecz quasi rządowej oligarchii oscylowała na osi „dobry psychopata – zły psychopata”?

    Czego mają dowodzić w/w badania? Ich nieprzydatności? Raczej tak.
    A skąd bierze się takie idiotyczno-magiowe przekonanie? Z analizy przypadków historycznych. Autorzy bredzeń technologicznych wciąż cieszą się ŻYCIEM w wymiarze 3D.
    Ci, którzy za bardzo zbliżyli się do prawdy już niekoniecznie. Ot, dla przykładu: Marinow.

    Komentarz - autor: Magia — 30 grudnia 2013 @ 21:03


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

Blog na WordPress.com.

%d blogerów lubi to: