PRACowniA

7 listopada 2012

Pokój to wojna. Unia Europejska laureatem pokojowej Nagrody Nobla 2012

Richard Swander
Sott.net
15 października 2012 12:57 CDT

Kiedy pierwszy raz zobaczyłem ten nagłówek w Wall Street Journal należącym do Murdocha, pomyślałem, że to żart, i zastanawiałem się, czy WSJ zaczął publikować artykuły satyryczne. Ale kiedy zorientowałem się, że to może być serio, że UE została tegorocznym laureatem Pokojowej Nagrody Nobla, chciałem zobaczyć, jakie jeszcze mainstreamowe publikatory propagandowe o tym piszą. Ku mojemu zaskoczeniu informacja okazała się prawdziwa, co od razu przypomniało mi o absurdzie przyznania tej samej nagrody w 2009 r. naczelnemu dowódcy ds. wojny rządu USA (temu samemu, który zainicjował „kill list” – listę ludzi do zlikwidowania).

Drugim moim odruchem była chęć napisania satyry, proponującej do nagrody pokojowej równie nieprawdopodobnego instytucjonalnego kandydata, jak choćby Rezerwy Federalne czy Kongres USA. Ale wykpienie komisji Nobla byłoby zbyt proste. W każdym razie, jak wielu innych, naprawdę chciałem poznać powód tego wyboru. Kiedy się przeczyta niektóre komentarze na stronach The Telegraph i The Guardian, rzuca się w oczy przytłaczające poczucie zagubienia i frustracji ludzi w związku z tym, czym stała się Pokojowa Nagroda Nobla.

Oczywiście, Unia Europejska to nie Matka Teresa. Ale co, do diaska, przyczyniło się do przyznania Unii Europejskiej tej tak (wcześniej) ważnej międzynarodowej nagrody pokojowej? Mam na razie kilka pomysłów:

1. Komitet został skorumpowany przez polityczne i korporacyjne siły

2. Komitet otrzymał zadanie rozszerzenia granic Orwellowskiej dwumowy

3. Chwyt reklamowy

4. Zasłona dymna

5. Żart insiderów

1. Polityczne i korporacyjne wpływy

Pamiętam dorastanie z iluzją, że Pokojowa Nagroda Nobla jest rzeczywiście nagrodą niezależną, przyznawaną na podstawie zasług i okazywanego współczucia, która sławiła osiągnięcia tych, którzy przeznaczyli swoje życie na pomaganie innym. Laureaci z lat 1979 i 1964, Matka Teresa i Martin Luther King, byli dobrymi przykładami laureatów, którzy poświęcili swoje życie na szczytne cele. Matka Teresa była kimś wyjątkowym i nie potrzeba było żadnego wyjaśnienia czy uzasadnienia, dlaczego otrzymała to wyróżnienie.

Komitet Noblowski podejmował kontrowersyjne decyzje już wcześniej. Przez „kontrowersyjne” rozumiem, że jego decyzje były wyraźnie motywowane interesami politycznymi lub korporacyjnymi. Na przykład w 1973 roku wybrany został hurtownik śmierci Henry Kissinger. Ten człowiek jest mistrzem światowych zbrodni przeciwko ludzkości, mając na sumieniu m.in. cztery miliony zabitych podczas wojny w Wietnamie i masowych bombardowań Laosu i Kambodży, oraz niesławne memorandum 200 z 1974 r. (National Security Study Memorandum 200), opowiadające się za ludobójstwem i zalecające eliminację 500 milionów „darmozjadów”. W 2001 roku Pokojową Nagrodą Nobla wyróżniono wspólnie ONZ i Kofi Annana „za ich pracę na rzecz lepiej zorganizowanego i bardziej pokojowego świata”. Stephen Lendman  pisze:

W trakcie swojej kadencji Annan naruszył zapisy Karty Narodów Zjednoczonych. Organizacja ma „uchronić przyszłe pokolenia od klęski wojny”. Natomiast Annan popierał imperialistyczne bezprawie. Wzgardził pokojem. Nigdy nie potępił katastrofalnych sankcji nałożonych na Irak ani nie próbował ich zakończyć. Sankcje zabiły około 1,5 mln niewinnych mężczyzn, kobiet i dzieci. On stał i patrzył, i nic nie zrobił. Nigdy nie potępił bezprawnej amerykańskiej wojny z 2003 roku. Milczał, kiedy sterowane przez Waszyngton NATO pustoszyło Afganistan. Wspierał najgorsze izraelskie zbrodnie.

W roku 2007 nagroda pokojowa została przyznana wspólnie Międzyrządowemu Zespołowi ds. Zmian Klimatu (IPCC) i Albertowi Arnoldowi (Al) Gore Jr „za ich wysiłki na rzecz upowszechniania wiedzy na temat wpływu człowieka na zmiany klimatu […]”. Jak od tamtego czasu odkryto, globalne ocieplenie jest kompletnym oszustwem, a Al Gore ma bardzo podejrzane powiązania z Big Oil i innymi graczami z branży przemysłu.

2. Dwumowa

W swoim eseju Politics and the English Language (Polityka i język angielski) George Orwell zauważa, że język polityczny służy zaburzaniu i zaciemnianiu obrazu rzeczywistości. „Pokojowa” nagroda robi dokładnie to samo, kiedy przyznawana jest prezydentowi USA, zaangażowanemu w toczenie agresywnych wojen w Afganistanie, Iraku, Jemenie i Pakistanie jednocześnie. Przyznanie „pokojowej” nagrody Unii Europejskiej jest taką samą orwellowską dwumową:

UE ma:

  • współudział w śmierci 1,5 miliona Irakijczyków, odkąd wszystkie państwa członkowskie UE przyłączyły się do inwazji USA na Irak pod fałszywym pretekstem nieistniejącej w rzeczywistości BMR.
  • współudział w śmierci ponad 40.000 Afgańczyków, odkąd wszystkie państwa członkowskie UE przyłączyły się do inwazji USA na Afganistan pod fałszywym pretekstem „wojny z terroryzmem”.
  • współudział w śmierci 40.000 Libijczyków, odkąd kilka kluczowych państw UE dołączyło do USA w bombardowaniu Libii i cofnięciu jej do epoki kamiennej.
  • współudział w śmierci ponad 30.000 Syryjczyków, odkąd kilka kluczowych państw UE dołączyło do USA w zbrojeniu, szkoleniu, finansowaniu i kierowaniu Wolną Armią Syryjską, znaną także jako Al-Kaida-w-Syrii.

Oficjalne stanowisko UE wspierało i ułatwiało wszystkie te nielegalne wojny przy pomocy wojska, finansowania, udostępniania baz lotniczych i sprzętu państw członkowskich. Potrzebne są aresztowania i wytoczone przez Biuro Polityczne UE procesy o zbrodnie wojenne przeciwko ludzkości, a nie nagrody „pokojowe”.

Zbrodniarze wojenni: przewodniczący Komisji Europejskiej José Manuel Barroso omawia z Bushem Jr strategię wojenną

UE jest obecnie zaangażowana w agresywną kampanię ucisku wobec Iranu. 23 stycznia 2012 r. Rada Unii Europejskiej opublikowała decyzję [pl], w której podtrzymała swoje „rosnące zaniepokojenie charakterem irańskiego programu jądrowego” i ogłosiła nałożenie embarga na ropę z Iranu. Ponadto, stwierdziła, że zamrozi aktywa posiadane przez Bank Centralny Iranu i zakaże obrotu metalami szlachetnymi i produktami ropopochodnymi z tym krajem. Nałożone sankcje powodują znaczne szkody w Iranie i utratę życia jego mieszkańców. Drastycznie spadł import ponad pięćdziesięciu bardzo potrzebnych lekarstw dla cierpiących z powodu chorób, takich jak nowotwory u dzieci, talasemia (zaburzenia syntezy hemoglobiny), stwardnienie rozsiane i choroby układu oddechowego oraz serca.

Fakt, że nagroda została przyznana w czasie, kiedy przywódcy Wielkiej Brytanii, Niemiec i Francji kłócą się o to, kto powinien zachować kontrolę nad nieudaną fuzją brytyjskiego producenta broni BAE Systems i jego francuskiego odpowiednika EADS, w wyniku której miał powstać jeden z największych na świecie prywatnych gigantów zbrojeniowych, ujawnia prawdziwe intencje UE. Czy rzeczywiście są to działania narodów dążących do pokoju?

3. Rozgłos

© dagbladet.no — Jagland, twierdzi, że został podstępnie sprowokowany przez Synnøve Svabø do położenia rąk na jej piersiach podczas występu przed kamerami telewizji ogólnokrajowej

Thorbjørn Jagland nie obawia się rozgłosu. W maju 1998 roku Jagland – wówczas premier Norwegii – twierdził, że został podstępnie wmanewrowany przez Synnøve Svabø w położenia rąk na jej piersiach na antenie ogólnokrajowej telewizji. Jako szef Komitetu Jagland jest znany w Norwegii ze swojego szalenie pro-unijnego nastawienia. Kiedyś nazwał UE „największym osiągnięciem współczesnej cywilizacji”. Przypadkowo, inny członek Komitetu Noblowskiego, który był zdecydowanie przeciwny wejściu Norwegii do UE, Ågot Valle, były poseł z Socjalistycznej Partii Lewicy, był ostatnio na zwolnieniu lekarskim, nie miał więc udziału w tegorocznej decyzji.

Od czasu kontrowersyjnego wyboru Obamy w 2009 roku nagroda Nobla przyciągała niewiele uwagi. Czy wiedzieliście, że w 2011 r. laureatkami nagrody pokojowej zostały Ellen Johnson Sirleaf, Leymah Gbowee i Tawakkol Karman „za pokojową walkę na rzecz bezpieczeństwa kobiet i prawa kobiet do pełnego uczestnictwa w pracach na rzecz budowania pokoju”?

Nie. Ja też nie wiedziałem, dopóki nie zacząłem zbierać materiałów do tego artykułu. Wyglądają one na osoby, które powinny być wyróżnione tego typu nagrodą, ale ponieważ prasa nie poświęciła im wiele uwagi, nie przyciągnął uwagi także Komitet Noblowski. Z drugiej strony, wybór partii instytucji politycznej, która rządzi 500 milionami Europejczyków, przywrócił Komitet Noblowski oczom opinii publicznej, więc może to jedynie chwyt reklamowy i poszukiwanie sławy przez obcapiacza Jaglanda?

4. Zasłona dymna

Inny możliwy powód tegorocznej skandalicznej decyzji podaje Robert Bridge:

To zasłona dymna, taktyka dywersyjna, mająca odwrócić uwagę od zbrodni bankierów z banków centralnych i ich politycznych popleczników.

Nic jednak nie może usprawiedliwić tegorocznego ogłoszenia werdyktu o Nagrodzie Nobla, która dowodzi, że instytucja ta stała się cynicznym narzędziem globalnej elity, służącym do utrzymania przepływu pieniędzy w jednym kierunku – do bankierów i korporacji. Mimo że wiele krajów europejskich cierpiało pod dyktaturą, żaden z nich nie jest przygotowany na dyktaturę ogromnego długu i objętej kontraktem niewoli, jaka go czeka. Te niegdyś dumne narody zostały przekształcone w hiper-zależne dodatki do Brukseli, która prawdopodobnie nie zawaha się wysłać sił NATO do pozbierania jej comiesięcznych opłat za dzierżawę.

Tegoroczna nagroda nie mogła przyjść w lepszym momencie dla skorumpowanych europejskich technokratów i niewybranych [mianowanych] urzędników sprzymierzonych z bankierami, którzy niszczą resztki demokracji w Europie, pełną parą realizując plany zawiązania unii politycznej wszystkich państw członkowskich UE, regulowanej centralnie przez niewybranych oficjeli. Nic dziwnego, że Grecy byli skonfudowani tą nagrodą:

Grecy mieli dzisiaj duży problem ze zrozumieniem, dlaczego Komitet Noblowski przyznał doroczną nagrodę pokojową instytucji, która zgruchotała ich gradem środków oszczędnościowych i zadanego cierpienia.

W ciągu ostatnich trzech lat świeżo koronowana Unia Europejska domagała się mnóstwa bolesnych cięć w zamian za dwa pakiety kredytów o wartości prawie 200 mld euro (160 mld funtów). Aby zadowolić swoich zagranicznych wierzycieli, Grecja będzie musiała jeszcze raz zredukować emerytury w zamian za dodatkową pomoc.

“To niedorzeczność, mówić o pokoju w Unii Europejskiej, kiedy pewni jej członkowie [jak Grecja] stoją w obliczu poważnej wojny finansowej i ukrytej okupacji – powiedziała 31-letnia Suzanna, były handlowiec banku, obecnie bezrobotna. – To jakiś żart. Ludzie próbują odpierać atak i walczyć o swoje prawa. O jakim pokoju tu mówimy?”

Środki oszczędnościowe zwiększyły recesję Grecji – przewiduje się, że proces przeciągnie się na szósty rok – przy obecnie jednej czwartej ludności pozostającej oficjalnie bez pracy. Od początku kryzysu związki zawodowe przeprowadziły wiele protestów przeciwko polityce UE wobec Aten. W demonstracjach zginęły co najmniej cztery osoby.

Przy podobnych protestach przeciwko rujnujących programach oszczędnościowych odbywających się w Hiszpanii i Portugalii, przyznanie UE Pokojowej Nagrody Nobla przynosi korzyści tylko tym, którzy pragną zrealizować program unii politycznej. Nigel Farage, eurodeputowany i przewodniczący UK Independence Party, wystąpił w programie Politics Daily stacji BBC i wskazał na skrajną hipokryzję tej decyzji, wymieniając opresyjną politykę Unii Europejskiej, likwidację demokracji, całkowite lekceważenie prawa przez tę instytucję, pociąganie za sznurki dla zapewnienia sobie, żeby potakiwacze Brukseli byli osadzeni jako „przywódcy” rządów w poszczególnych krajach, oraz rosnąca liczbę zamieszek w wielu krajach z powodu surowej polityki gospodarczej UE:

5. To nie żart

© unknown – Pokojowa Nagroda Nobla nawet mniej warta od tacos z krewetkami?

W roku 1964 Jean Paul Sartre otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie literatury, ale odmówił jej przyjęcia. Natomiast Herman Van Rompuy, przewodniczący Rady Europejskiej, i José Manuel Barroso, przewodniczący Komisji Europejskiej, powiedzieli, że to „ogromny zaszczyt”. Jednak o wiele bardziej honorowo byłoby, gdyby odmówili przyjęcia nagrody, zważywszy na niesamowite kontrowersje, jakie wzbudził ich projekt polityczny. Unii Europejskiej daleko do bycia światłem dla pokoju, przy jej wspieraniu agresywnych wojen Stanów Zjednoczonych i toczeniu własnej wojny gospodarczej z własnymi obywatelami w celu wymuszenia na nich akceptacji scentralizowanej kontroli nad każdym aspektem życia.

Decyzja Komitetu na wiele sposobów dowodzi, jak daleko od zwykłych ludzi znalazły się elity polityczne i jak są coraz bardziej od nich oderwane. To dlatego wydaje się, że to żart. Ten absurd posunął się być może o krok za daleko, co tylko pogłębi utratę resztek zaufania, jakie jeszcze ludzie mogli mieć do swoich przywódców. Jeśli chodzi o Komitet Noblowski, to zupełnie się zdyskredytował i zdewaluował obnażając swoją grę polityczną.

Matka Teresa, nie wspominając o Martinie Lutherze Kingu, musi przewracać się w grobie. Z drugiej strony, Kissinger, który niestety wciąż jest wśród żywych, po staremu opowiada brednie.

– –

Ten artykuł jest przekładem oryginału zamieszczonego w języku angielskim na stronie:

dokonanym przez polskich tłumaczy z grupy QFG – edytorów blogu PRACowniA.

Materiał ten został opublikowany przez SOTT.NET – projekt Quantum Future Group, Inc – i jest jego własnością. Zezwala się na kopiowanie i publiczne rozpowszechnianie pod warunkiem podania oryginalnego źródła i autora oraz żródła przekładu.

Dodatkowe informacje uzyskasz pisząc na adres: pracownia-iv@o2.pl

Reklamy

Dodaj komentarz »

Brak komentarzy.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

Stwórz darmową stronę albo bloga na WordPress.com.

%d blogerów lubi to: