PRACowniA

18 Maj 2012

Bush, Cheney, Rumsfeld i inni uznani za zbrodniarzy wojennych przez Międzynarodowy Trybunał w Kuala Lumpur

mathaba.net
11 maja 2012

Od lewej: zbrodniarz wojenny Donald Rumsfeld, zbrodniarz wojenny George W. Bush, zbrodniarz wojenny Richard „Dick” Cheney

Tybunał ds. Zbrodni Wojennych w Kuala Lumpur jednogłośnie wydał werdykt skazujący na byłego Prezydenta Stanów Zjednoczonych George’a W. Bush’a i jego współpracowników w trakcie przesłuchań, które rozpoczęły się w poniedziałek 7 maja 2012.

Trybunał uznaje oskarżonych, byłego prezydenta USA George’a W. Busha i jego współpracowników:

Richard’a Cheney’a, byłego wiceprezydenta Stanów Zjednoczonych,
Donalda Rumsfelda, byłego Sekretarza Obrony,
Alberto Gonzalesa, byłego doradcę prezydenta Busha,
Davida Addingtona, byłego radcę prawnego wiceprezydenta,
Williama Haynesa II, byłego radcę prawnego Sekretarza Obrony,
Jay’a Bybee, byłego asystenta Prokuratora Generalnego oraz
Johna Choon Yoo, byłego zastępcę Prokuratora Generalnego,

winnych zarzucanych im czynów i skazuje jako zbrodniarzy wojennych za tortury i okrutne, nieludzkie i poniżające traktowanie ofiar.

Na początku tygodnia sąd wysłuchał zeznań trzech świadków:

Abbasa Abid’a Moazzam Begg’a i Jameelah Hameedi. Dotyczyły one ciężkich tortur, jakich doświadczyli w trakcie uwięzienia. Trybunał wysłuchał także dwóch innych świadectw – obywatela irackiego Ali Shalal’a i Rhuhel Ahmeda, obywatela brytyjskiego.

Zeznania wykazały, że Abbas Abid, 48-letni główny inżynier w Ministerstwie Nauki i Technologii miał wyrywane szczypcami paznokcie. Ali Shalal był podłączany do gołych przewodów elektrycznych, rażony prądem i wieszany na ścianie. Moazzam Begg był bity narzędziami, pałkami, grubymi kablami, metalowymi rurami i pasami blachy. Jameelah, naga i upokorzona, została użyta jako ludzka tarcza podczas transportu śmigłowcem. Wszyscy ci świadkowie mają obrażenia do dziś.

Świadkowie ci zostali wzięci do niewoli i przetrzymywani w więzieniach w Afganistanie (Bagram), w Iraku (Abu Gharib, Bagdad International Airport), a dwóch z nich, Moazzam Begg’a i Rhuhel Ahmeda, przewieziono do Guantanamo.

W swoim wystąpieniu, które trwało cały dzień, prokuratura wykazała szczegółowo, w jaki sposób decydenci na najwyższym szczeblu – Prezydent Bush, Wiceprezydent Cheney, Sekretarz Obrony Rumsfeld, wspomagani i podżegani przez prawników, dowódców oraz urzędników CIA – wszyscy działali w porozumieniu. Tortury były systematycznie stosowane i stały się akceptowaną normą.

Według prokuratury, zeznania wszystkich świadków pokazują długotrwały proces popełnionych na nich brutalnych, barbarzyńskich, okrutnych i nieludzkich traktowań. Te akty zbrodni były stosowane kumulatywnie, aby wyrządzić najgorszy możliwy ból i cierpienie.

Po godzinach obrad, Trybunał w wyroku, który został odczytany przez przewodniczącego trybunału Tan Sri Dato Lamin bin Haji Mohd Yunus Lamin, uznał, że prokuratura ustaliła ponad wszelką wątpliwość, że oskarżeni, były prezydent George Bush i jego współpracownicy, byli zaangażowani w sieć instrukcji, notatek, dyrektyw, porad prawnych i działań, które miały wspólny plan i cel, wspólne przedsięwzięcie i/lub konspirację w celu popełnienia zbrodni tortur i zbrodni wojennych, w tym wspólny plan i cel popełnienia następujących przestępstw w związku z „wojną z terroryzmem” i wojnami wywołanymi przez USA i inne państwa w Afganistanie i Iraku:

(a) tortury,
(b) tworzenie, zatwierdzanie i wdrażanie systemu dotyczącego okrutnego, nieludzkiego i poniżającego traktowania,
(c) naruszanie międzynarodowego prawa zwyczajowego,
(d) naruszanie konwencji przeciwko torturom z 1984 roku,
(e) naruszanie Konwencji Genewskiej III i IV z 1949 roku,
(f) naruszanie Artykułu 3 Konwencji Genewskiej z 1949 roku,
(g) naruszanie Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka i Karty Narodów Zjednoczonych.

Trybunał uznał, że prokuratura ustaliła ponad wszelką wątpliwość, że oskarżone osoby są indywidualnie i wspólnie odpowiedzialne za wszystkie zbrodnie popełnione w dążeniu do ich wspólnego planu i celu, na podstawie zasad ustanowionych w art. 6 Karty Międzynarodowego Trybunału Wojskowego w Norymberdze, który stanowi, między innymi:

„Przywódcy, organizatorzy, podżegacze i wspólnicy uczestniczący w formułowaniu lub wykonaniu wspólnego planu albo zmowy w celu popełnienia zbrodni wojennych są odpowiedzialni za wszystkie czyny popełnione przez każdą osobę w wykonaniu takiego planu.”

Zasady Karty Norymberskiej i Orzeczeń Norymberskich zostały przyjęte w ramach międzynarodowego prawa zwyczajowego przez Organizację Narodów Zjednoczonych. Rząd Stanów Zjednoczonych podlega zwyczajowemu prawu międzynarodowemu oraz Zasadom Karty Norymberskiej i Orzeczeń Norymberskich.

Trybunał stwierdził, że prokuratura udowodniła ponad wszelką wątpliwość, że oskarżeni prawnicy, wydawali ‚porady prawne’, które stwierdzały, że „Konwencje Genewskie nie stosują się w odniesieniu do zatrzymanych z al-Kaidy i talibów oraz że nie było tortur w rozumieniu Konwencji o Torturach, a wzmocnione techniki przesłuchań (polegające na okrutnym, nieludzkim i poniżającym traktowaniu) były dopuszczalne.”

Prokuratura stwierdziła również ponad wszelką wątpliwość, że oskarżeni prawnicy „dobrze wiedzieli, że ich rady zostaną zastosowane i w rzeczywistości zostały zastosowane, a takie doradztwo utorowało drogę do łamania prawa międzynarodowego, Konwencji Genewskich i Konwencji o Torturach „.

Rady oskarżonych prawników były wiążące dla oskarżonych Busha, Rumsfelda i Cheneya, z których każdy polegał na radach oskarżonych prawników. Inni, jak np. dyrektor CIA George Tenet i Diane Beaver, oficer wykonawczy w Guantanamo, również polegali na radach oskarżonych prawników. Prokuratura ustaliła ponad wszelką wątpliwość, że oskarżeni prawnicy ponoszą odpowiedzialność karną za swoje czyny i za udział we wspólnym przedsięwzięciu kryminalnym.

Przewodniczący odczytał, że Trybunał zarządził odszkodowania, odpowiednie do nieodwracalnej szkody, ran, bólu i cierpień jakich doznały ofiary zbrodni wojennych. Choć Trybunał jest świadomy swego statusu jedynie trybunału sumienia, bez realnej władzy egzekucji wyroków, stwierdza, że świadkom w tym przypadku przysługuje ex justitia wypłata odszkodowań przez 8 skazanych osób i ich rząd.

Trybunał ma nadzieję, że świadkowie zaopatrzeni w ustalenia tego Trybunału, znajdą w niedalekiej przyszłości państwo lub podmiot międzynarodowego wymiaru sprawiedliwości zdolny i chętny do wyegzekwowania werdyktu tego Trybunału wobec 8 skazanych osób i ich rządu. Przyznane przez Trybunał odszkodowania powinny zostać przedłożone Komisji Zbrodni Wojennych w celu ułatwienia ustalenia i poboru odszkodowań przez ofiary skarżących zbrodnię wojenną.

Prezes Trybunału odczytał: „Jako Sąd sumienia, Trybunał jest w pełni świadomy, że jego werdykt ma charakter jedynie deklaratoryjny. Trybunał nie ma kompetencji wykonawczych ani władzy narzucenia kary pozbawienia wolności na żadną z 8 skazanych osób. To co możemy zrobić, na mocy artykułu 31 rozdziału VI części 2 Karty to zalecenie Komisji Zbrodni Wojennych w Kuala Lumpur przedstawienie tego werdyktu skazania przez Trybunał, jak również protokołu z postępowania, Prokuratorowi Generalnemu Międzynarodowego Trybunału Karnego, a także ONZ i Radzie Bezpieczeństwa.

Trybunał zaleca również Komisji Zbrodni Wojennych w Kuala Lumpur umieścić nazwiska wszystkich 8 skazanych osób w Rejestrze Zbrodniarzy Wojennych i opublikować.

Trybunał zaleca także Komisji Zbrodni Wojennych dać najszerszy międzynarodowy rozgłos temu wyrokowi i przyznanym odszkodowaniom, ponieważ dotyczą one uniwersalnych zbrodni, dla których istnieje odpowiedzialność narodów do wszczynania postępowań i ścigania zbrodniarzy, jeśli którykolwiek z nich znajdzie się w zasięgu jurysdykcji danego kraju.

Źródło tłumaczenia: bankowaokupacja.pl [davidoski]

Artykuł na SOTT.net o tym wydarzeniu: Bush, Cheney and Rumsfeld Convicted of War Crimes in Absentia

Komentarz:

To już drugi taki wyrok, wydany w Kuala Lumpur. W listopadzie 2011 Trybunał Zbrodni Wojennych w Malezji uznał George’a W. Busha i Tony’ego Blaira winnymi zbrodni wojennych za rolę, jaką odegrali w wojnie w Iraku.

W grudniu 2011 Amnesty International zachęcała narody afrykańskie do aresztowania George’a W. Busha podczas jego wizyty w Afryce: Arrest Bush, says Amnesty International

„Prawo międzynarodowe stanowi, że że odpowiedzialni za tortury nigdzie nie powinni się czuć bezpiecznie. Etiopia, Tanzania i Zambia muszą skorzystać ze sposobności spełnienia swojego obowiązku i położyć kres bezkarności, jaką do tej pory cieszy się George W. Bush”. (Matt Pollard, AI)

Wcześniej tego samego roku Bush odwołał swoją podróż do Szwajcarii z obawy, że zostanie aresztowany pod zarzutem wydania polecenia torturowania więźniów przetrzymywanych w bazach wojskowych na innych kontynentach.

3 komentarzy »

  1. Czy werdykt Trybunału nie jest swego rodzaju uspokojeniem sumienia ludzkości? Sama zbrodnia zaś nie ulega raczej pomniejszeniu?

    Szkoda, że ten „Sąd Sumienia” – jak sami siebie nazwali – zaprezentował takie wąskie podejście do problemu, koncentrując się, jak zrozumiałam , na samych zbrodniach wojennych.
    Ignorując przyczyny dla których w ogóle doszło do zbrodni przyczynił się do tego, że reputacja całego systemu psychopatologicznego pozostaje nadal nienaruszona. A była niewątpliwa okazja po temu, by zastosować inną metodykę (kosztem złagodzenia kar) i stworzyć zdrowy precedens aby uświadomić i wyeksponować przed światem działanie czynników patologicznych.
    Szansę taką zmarnowano podczas sądzenia hitlerowskich zbrodniarzy wojennych w Norymberdze przez pominięcie „oczywistych właściwości patologicznych hitleryzmu jako całości”.

    Zasługujący na szcunek psychiatra A.Łobaczewski z naciskiem podkreśla, że „w realnej sytuacji współczesnej istnieje tylko jedno wyjście usprawiedliwione naukowo i moralnie, które może doprowadzić do rozwiązania odwiecznego a dramatycznego problemu narodów, a będącego skutkiem ich obciążenia jednostkami aberatywnymi szczególnie tymi o podłożu dziedzicznym. Takim wyjściem jest wprowadzenie do świadomości narodów koniecznej wiedzy o tych zjawiskach i o naturze patokracji, oraz na takiej podstawie uchwalanie odpowiednich praw. Takie prawo złagodzi wyrozumiale odpowiedzialność patokratów nawet w wypadku poważnych zbrodni. Jednak zagadnienie było by rozwiązywane w świetle świadomości naukowej, społecznej i w ramach adekwatnego prawa, a nie poza nimi”.

    A swoją drogą czy ktoś pamięta film „Na wschód od Edenu”, gdzie poważnym problemem moralnym dla jednego z bohaterów był zysk uzyskany ze sprzedaży fasoli, której cenę podbiło zapotrzebowanie wojenne?
    A czy tzw.fundusze emerytalne nie wymyślono po to by przez zaangażowanie kapitałowe związać interesy przecietnego zjadacza chleba z interesami spekulantów, przy czym ci pierwsi nigdy nawet nie otrą się o owe zyski, choćby nie wiem jak ponętna była dźwignia finansowa, czyli śmierdząca natura tych interesów?

    Komentarz - autor: Mariam — 27 Maj 2012 @ 00:22

  2. Jeszcze krótko, dla przypomnienia, podążając za wywodami Naomi Klein:

    „Saddam nie stanowił zagrożenia dla bezpieczeństwa Stanów Zjednoczonych, ale zaczął zagrażać amerykańskim koncernom energetycznym, kiedy podpisał umowę z rosyjskim gigantem naftowym i rozpoczął negocjacje z France’s Total, zostawiając brytyjskie i amerykańskie firmy z niczym. Trzecie co do wielkości zapasy ropy wymykały się Anglikom i Amerykanom z rąk. Odsunięcie Saddama od władzy otworzyło nowe możliwości przed naftowymi potentatami, takimi jak: ExxonMobil, Chevron, Shell i BP – wszyscy oni zdążyli już położyć podwaliny pod nowe interesy w Iraku, podobnie jaki Halliburton, który dzięki przenosinom do Dubaju zyskał znakomitą lokalizację, pozwalającą dostarczać usługi energetyczne wszystkim wspomnianym firmom. Tymczasem już sama wojna w Iraku okazała się najbardziej dochodowym przedsięwzięciem w historii koncernu.”

    Komentarz - autor: Mariam — 27 Maj 2012 @ 00:28

  3. Świadectwo całego zbrodniczego procesu daje Kevin MacDonald w „FENOMEN ŻYDOWSKI?”.To konsekwencja wpływów żydowskich ruchów umysłowych i politycznych na neokonserwatystów,czytaj protestantów.Wszystko zaczyna się od filozofii :

    Komentarz - autor: Mieczysław Sylwester Kazimierzak — 19 Lipiec 2014 @ 08:45


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

Stwórz darmową stronę albo bloga na WordPress.com.

%d bloggers like this: