PRACowniA

31 sierpnia 2011

Mistrz Antoni Kępiński

Filed under: Nauka,Psychologia,Różne — koliber @ 14:48
Tags: , ,

Skoro już o Profesorze mowa, to przybliżmy jego wyjątkową i piękną postać. 

Miesięcznik Alma Mater
Grudzień 2001
Autor: Zdzisław Jan Ryn

Antoni Kępiński

Od przedwczesnej śmierci Antoniego Kępińskiego (1918-1972) minęło 29 lat. Obecne pokolenie lekarzy psychiatrów i psychologów zna Kępińskiego jedynie z jego publikacji, zwłaszcza książkowych, do dzisiaj wznawianych. Z grona jego najbliższych współpracowników, a nawet uczniów, wielu już odeszło. Postać Kępińskiego zwolna przechodzi do panteonu najwybitniejszych luminarzy polskiej psychiatrii i jest utożsamiana z krakowską psychiatrią humanistyczną.

Warto przypomnieć słowa ks. profesora Józefa Tischnera wypowiedziane podczas Mszy świętej odprawionej w Kaplicy Pałacu Biskupów Krakowskich w 10. rocznicę śmierci Kępińskiego:

Spotykamy się tutaj po to, ażeby w skupieniu pomodlić się za spokój Duszy naszego Przyjaciela i Mistrza, św. pamięci Antoniego. Rozmaite są ludzkie losy i rozmaita jest pamięć o ludziach, którzy odeszli. Dwie skrajności są udziałem tych, którzy odeszli. Jedna to zapomnienie. Odchodzą, pozostaje nagrobek na cmentarzu, niszczony przez czas. Druga skrajność to skrajność przedwczesnego uświęcenia, rzekłbym – uświętobliwienia. Często po tych, którzy odchodzą pozostaje pamięć przede wszystkim jako o ludziach szlachetnych, wielkich, świętych. Jest to piękna pamięć, ale i ona musi być poddana próbie czasu.

Myślę, że nasze spotkanie i nasza modlitwa za Antoniego nie jest oczywiście dążeniem do żadnej z tych skrajności. Zapomnieć o dziele Antoniego nie można. W 10 lat po jego śmierci widać to także wyraźnie. Ale też widzimy to całkiem ostro, iż Antoni nie pasuje do stereotypów obiegowych, popularnych, cukierkowych i odpustowych o świętości.

Nie wiem, jakie pod tym względem będą dalsze losy pamięci o Antonim. Ale wydaje mi się, że naszym zadaniem jest strzec i dawać świadectwo czemuś, co nazwałbym myśleniem heroicznym. Antoni był uczonym, który przeszedł przez wszystkie tragiczne doświadczenia Polaków w czasie drugiej i po II wojnie światowej. I wśród tych doświadczeń zachował to, co należy nazwać   m y ś l e n i e m   h e r o i c z n y m .

(more…)

30 sierpnia 2011

Polski charakter narodowy w ujęciu Antoniego Kępińskiego

10475222_531924973602965_1173765698783237813_nCi spośród naszych Czytelników, którzy zaglądają na forum, być może natknęli się ostatnio na dość gorącą i pouczającą dyskusję o cechach narodowych Francuzów. A jakie są nasze cechy narodowe? Trudno je zobaczyć od środka – są nam wprogramowywane przez wychowanie i system edukacji tak skutecznie, że najczęściej nie zdajemy sobie z nich sprawy i przyjmujemy za normę.  Nie jesteśmy raczej kłotliwi i pretensjonalni w ten sam sposób, co Francuzi, którzy są przekonani, że prowadzą jedynie dyskusję na wysokim poziomie. Jacy jesteśmy? Co – o ile w ogóle – zmieniło się, lub zaczęło się zmieniać wraz ze zmianą systemu?

Być może trochę światła na to zagadnienie rzuci Antoni Kępiński. W poniższym opracowaniu wspomniano o bardzo interesującej – zwłaszcza w kontekście Pracy w ujęciu Gurdżijewa – koncepcji dwóch hierarchii wartości i zasad, na jakich podejmujemy decyzje. Tych, których ten temat zainteresował, gorąco zachęcam do przeczytania „Psychopatii” Kępińskiego. Książeczka oferuje jeszcze jedno (w pewnym sensie „holograficzne”) spojrzenie na kwestię tego, dlaczego wciąż popełniamy te same błędy i dokonujemy tych samych wyborów, oraz dlaczego postrzegamy siebie inaczej niż widzą nas inni.

Czytając zarówno poniższe opracowanie, jak i książkę „Psychopatie” Kępińskiego należy pamiętać, że prof. Kępiński używa terminu „psychopatia” w innym znaczeniu niż zwykliśmy go używać my, za Cleckleyem, Hare czy Łobaczewskim. Dla Kępińskiego o psychopatii decyduje czynnik ilościowy, a nie jakościowy: każdy typ osobowości skostniały na tyle, że niemożliwe jest wyjście poza utrwalone struktury czynnościowe, jest w tym ujęciu psychopatią.

Zapraszamy do  lektury.

(more…)

29 sierpnia 2011

Wyobraźnia i jej wpływ na twoją rzeczywistość

Filed under: Psychologia — alterego @ 11:52
Tags: , , , , ,

Sandra L. Brown
Safe Relationships Magazine
Fantasy and its Effect on Your Reality
8 listopada 2010

Dwa tygodnie temu rozmawialiśmy o sile zaprzeczenia, które jest mechanizmem obronnym.

Przez następnych kilka tygodni będę omawiać różne mechanizmy obronne, jakie są przez was stosowane i które w rzeczywistości tylko powiększają wasze emocjonalne cierpienie. Chodzi o to, że już wystarczająco cierpicie z powodu patologicznych związków miłosnych i ostatnią rzeczą, jakiej potrzebujecie, jest to, by wasza własna psychika działała przeciwko wam. Dziś będziemy rozmawiać o „fantazjowaniu” i w jaki sposób może ono pogrywać sobie z twoim umysłem i skutkować bólem emocjonalnym.

Eckart Tolle powiedział: „Emocjonalne cierpienie powstaje w momencie, kiedy nie akceptujemy aktualnego stanu rzeczy”.

Kobiety, które znajdują się w związkach z osobami patologicznymi, charakteryzują się silną skłonnością do „fantazjowania”. Fantazjowanie to nie tylko myślenie życzeniowe. Fantazjowanie ma również w sobie inne komponenty, które wpływają na twoje życie tu i teraz.

(more…)

15 października w Barcelonie: Konferencja z Laurą Knight-Jadczyk!

27 sierpnia 2011

Q&A z Laurą Knight-Jadczyk: Zmiany na Ziemi

Mamy przyjemność poinformować Was o pojawieniu się polskich napisów do wywiadu z Laurą Knight-Jadczyk. Zapraszamy do obejrzenia!

26 sierpnia 2011

Kobiety, które kochają psychopatów

Sandra L. Brown, M.A.

Ponieważ zamierzamy od czasu do czasu publikować tłumaczenia postów Sandry L. Brown z jej strony Safe Relationships Magazine, skierowanych do kobiet, które żyją – bądź do niedawna żyły – w związkach z patologicznymi partnerami, na początek cyklu proponujemy świetny tekst zapożyczony od Miriam, opublikowany na Salonie24.

Miriam
tyłem naprzód,
Salon 24
20.03.2011

Przeczytałam, że właśnie pojawił się kolejny magazyn „The Dot Connector”, a w nim między innymi publikacja Sandry L. Brown o kobietach – ofiarach miłości do psychopatów.

Sandra L. Brown jest znaną i szanowaną psychoterapeutką, która specjalizuje sie w patologicznych związkach miłosnych i dewastujących przejawach ich następstw.

Zaprzyjaźniona ze mną osoba, która jeszcze nie jest w posiadaniu „The Dot Connector” przetłumaczyła i przysłała mi szkic do książki Sandry L. Braun – „Kobiety, które kochają psychopatów”.

Umieszczam go tutaj, ponieważ sądzę, że brakuje u nas publikacji na ten temat, a prawdopodobnie nie brakuje podnoszonych problemów.

Natura niektórych anomalii psychicznych okazuje się niezrozumiała dla człowieka myślącego kategoriami powszechnych przekonań moralnych.

Tymczasem tam gdzie zaczyna się psychopatologia kończy się użyteczność tradycyjnego myślenia. Psychopaci, których psychiatrzy starej daty zwali „daltonistami uczuć ludzkich” noszą maski i biada tym wobec których je zdejmą.

A oto ten szkic:
(more…)

24 sierpnia 2011

UFO i Disney: Za kulisami Magic Kingdom

Robbie Graham
Silver Screen Saucers Blog
29 lipca 2011

Rola, jaką Hollywood  odgrywa w kształtowaniu naszych wyobrażeń o potencjalnym życiu obcych, od dawna jest przedmiotem fascynacji i niezgody w społecznościach badających zjawisko UFO. Chociaż wydaje się, że wśród ufologów panuje konsensus w kwestii tego, że sposób przedstawiania UFO na dużym ekranie służy przyzwyczajeniu publiki do myśli, że to zjawisko faktycznie istnieje, to różne panują opinie co do tego, czy ów efekt oswajania wynika z jakiegoś konkretnego projektu (co sugerowałoby istnienie „spisku Hollywood w kwestii UFO”), czy też jest po prostu efektem naturalnego procesu kulturowego, napędzanego przez ogólne tendencje i wynikającego ze zwykłego zorientowania się kadry zarządzającej w Hollywood, że jeśli chodzi o kasę, to kosmici sprzedają się jak ciepłe bułeczki. W ramach toczącej się debaty na temat UFO i Hollywood, w ostatnim dziesięcioleciu konsekwentnie powtarzała się nazwa jednego studia: Disney. W ostatnich kilkunastu latach ten Dom Myszki Miki nadzorował produkcję lub dystrybucję licznych filmów o UFO i obcych, a do najpopularniejszych należą choćby Lot Nawigatora (1986) Znaki (2002), Lilo i Stich (2002), Kurczak Mały (2005), Nie przeszkadzać / Lifted (2007), Jestem numerem cztery (2011), Matki w mackach Marsa (2011) oraz zapowiedziany John Carter (2012).

(more…)

Następna strona »

Blog na WordPress.com.

%d blogerów lubi to: